De Turnhoutsebaan is de belangrijkste straat van Borgerhout. Als verkeersader van en naar Antwerpen, als winkelstraat en als toneel voor stoeten, feesten en rellen.
Al eeuwenlang, want de Turnhoutsebaan ligt er al heel lang. De plaatselijke bevolking noemde het indertijd de Ayendijk of Eyendijk (ey = water), want deze wandeldijk verbond Deurne met Antwerpen door een heuvelachtig en moerassig gebied. De bochten in de tegenwoordige Turnhoutsebaan zijn het gevolg van dat oude traject dat de overstromingsgebieden van het riviertje de Schijn vermeed. Het gebied rond Antwerpen bestaat nog altijd uit verschillende stuifzandheuvels, in Borgerhout en omgeving kennen we nog altijd een Kattenberg en een Stuivenberg.
Al in de 8e eeuw werd deze dijk aangelegd, en wel door de Benedictijnen van Deurne. De dijk kruiste twee waterlopen: de Schijn en de Vuilbeek. De naam Ayendijk veranderde in Turnhoutsebaan door toedoen van passerende reizigers, want het is erg praktisch om te weten waarheen de weg leidt. Zo ontstond bijvoorbeeld ook de naam Herentalsebaan. De Turnhoutsebaan werd tegen het midden van de 14e eeuw bestraat, waarschijnlijk op kosten van de Sint-Michielsabdij die ook de tolgelden inde.
Hierboven de bocht ter hoogte van de Bothastraat. Het achterste hoekhuis is
café De Pauw. Dat staat er dus ook al heel lang. Dit plaatje stond hier bijna/precies 3 jaar geleden al eens in
zwart/wit.
Gekregen van Staf Hermans: een kolenzak van de allang verdwenen kolenhandel Botha. Zoals de naam al doet vermoeden werden de kolen verhandeld in de Bothastraat, en wel op nummer 16. Kolenhandelaar Wauters is trouwens de broer van Eddy Wauters (Borgerhout, 1933) ex-voetballer en voorzitter van Royal Antwerp FC (of inmiddels ex-voorzitter, ik kan de perikelen niet helemaal volgen).
