Volg de aanwijzingen

Verkeersborden zijn bedoeld om de weggebruiker duidelijke aanwijzingen te geven, maar dat streven wordt niet altijd bereikt. Zo wordt u er in de Cronjéstraat op gewezen dat er een parkeerplaats voor gehandicapten is, maar het bord staat strategisch achter een boom geparkeerd.

In de Bothastraat zijn de borden wel duidelijk zichtbaar maar is het de vraag wat er nu precies bedoeld wordt.

Ik zie een bord B19 (Smalle doorgang, gebod doorgang te verlenen aan de bestuurders die uit tegenovergestelde richting komen), 2 keer een C3 (Verboden toegang, in beide richtingen voor iedere bestuurder), ook nog een D1 (Verplichting de door de pijl aangeduide richting te volgen), een F45 (doodlopende weg), en dan nog een A31 (Werken), en dit alles uitgezonderd voor het plaatselijke verkeer.

Bent u nog mee?

Witte kerst

Volgens de mensen die gestudeerd hebben om het weer te bestuderen beleven we de eerste witte kerst sinds lang.

Op de bovenste foto: een witte kerst op het Krugerplein ergens in de jaren 1950. Compleet met stal. Op de achtergrond de Cronjéstraat.

Daaronder de witte kerst van nu. Zonder stal. Nog een verschil tussen de twee foto's: de politiehulpmelder.

Bovenste foto uit de collectie van Hendrik Roelandt

Onafhankelijk Nieuws- en Humorblad

Een artikeltje uit een "onafhankelijk nieuws- en humorblad" (naam van het blaadje verder niet bekend 't Borgerhouts Reusken, dank u Erwin!) dat in 1959 gratis verspreid werd in Borgerhout. Het zal waarschijnlijk wel iets geweest zijn zoals deze blog, die onlangs door de nieuwe Antwerpenaar omschreven werd als een "fantastische verzameling weetjes van vroeger en nu, met veel liefde en humor bijeengebracht". Na 51 jaar wordt nieuws uit Borgerhout nog altijd in een adem genoemd met humor.

Terug naar de papieren krant hierboven. Het artikeltje handelt over beenhouwerij "Vinçotte", indertijd juist geopend op de hoek van de Cronjéstraat en de Vinçottestraat. Helemaal onafhankelijk komt de journalist niet uit de hoek, de toon is daarvoor net iets te enthousiast.

Er zijn twee hoeken op het kruispunt Cronjéstraat/Vinçottestraat. Eén daarvan is niet meer bebouwd, dat is nu de ingang naar het voetbalveldje. Op de andere hoek is de vzw "Marbella", die onlangs weer eens werd gesloten door de politie (niks nieuws).

Wat nu Marbella is zou in 1959 een snoepwinkel zijn geweest. Daarmee zou de beenhouwerij aan de overkant hebben gelegen. Die hoek is afgebroken voor een appartementencomplex dat er nooit gekomen is. In die historie heb ik nog geen humor kunnen ontdekken.

Uit de collectie van Hendrik Roelandt

Politiehulpmelder

U denkt: kerststal! Ik zeg: politiehulpmelder! En dan heb ik het over dat apparaat links naast de stal.

Even citeren uit de ronkende Borgerhoutse promomachine:

"De gemeente Borgerhout mag er fier op zijn dat zij zulk een alarmsysteem bezit hetwelk aan alle inwoners toelaat op een snelle, gemakkelijke en doeltreffende manier hulp te krijgen.

Elke 'hulpmelder' heeft een mikrofoon, luidspreker en versterker. U breekt alleen het beschermglas en ogenblikkelijk staat U in verbinding met de politie.

Bij brand, ongelukken, diefstal en in gelijk welk geval waarin hulp van politie, brandweer of ambulance vereist is, kunt U van deze 'hulpmelder' gebruik maken. Dag en nacht waken ze over uw veiligheid!"

We hebben onze contacten bij de politie aangesproken voor wat meer achtergrondinfo:

"Mensen konden het ruitje stukslaan en politiehulp inroepen via de meldkamer in de Oudstrijdersstraat. Alle agenten hadden een sleutel en konden het deurtje openen om contact op te nemen met de meldkamer. Centraal kon men enkele of alle lichten laten knipperen om patrouillerende agenten te vragen contact op te nemen. Op de meldkamer moest men “schatten” van waar de oproep kwam, er waren enkele circuits maar er stonden verschillende palen op eenzelfde circuit. In 1975 toen ik in het korps kwam was het niet meer in gebruik."

Er waren in 1961 24 van die dingen in Borgerhout. Deze stond op het Krugerplein, tegenover de Cronjéstraat. In december stond daar toen dus ook altijd een kerststal (klik / klak).

Foto uit de collectie van Frank Cavens, bovenste geciteerde tekst uit Borgerhout 125 jaar (1961), met dank aan Jef Neefs.

Pek-spectief

De Kopergieterij is zo ongeveer af en nu zijn de werken begonnen bij de buren, die van de Pekfabriek. De Kopergiertijbewoners hebben een mooi zich op de vorderingen, en die vorderingen zien er vanuit een van de nieuwe appartementen zó uit. Het zal nog wel even duren voordat de Pekfabriek net zo af is als de Kopergieterij.

Voor wie zich door het perspectief even niet kan oriënteren: de hondenwei die uitkomt in de Vinçottestraat bevindt zich rechtsboven op de foto.

foto: Lode Vermeiren

Bouwwerken

Er wordt wat afgebouwd in de wijk. Toegegeven, kleine - welhaast Braemachtige - architecturale meesterwerken zal het niet opleveren.

Foto 1 is de werf waar vroeger de Cattelberg heeft gestaan. Hier is de bouwheer ons aller Vespa. Vernieuwende architectuur moet daar niet van verwacht worden, maar laten we zacht zijn.

Foto 2 is de hoek van het Krugerplein en de Cronjéstraat. Dit was ooit het bejaardenlokaal van de wijk (vermoed ik door de kleine verhoging in het trottoir aan de deur). Dit wordt nu al een aantal jaren verbouwd tot een gewone appartementseenheid. Dat laatste is weer een vermoeden, de werken hebben mijns inziens zo lang geduurd dat ik niet meer weet wie de bouwheer is en wat het uiteindelijk wordt.

Foto 3 is, u hoort het komen, vermoedelijk deel van project Pekfabriek. Ook hier geen idee van wie de bouwheer is.

Misschien moet ik wat vaker naar aanhangborden en plakkaten en aanvragen tot bouwvergunning kijken...

Foto's: Erwin

Kick & rush

Op de foto: voetballende jongeren op het Vinçotteplein, rond het jaar 2004. Tegenwoordig is er een echte voetbalplaats aangelegd, maar toen was dat nog niet het geval. Toevallig is op dit moment het WK voetbal aan de gang, dus we passen onze terminologie aan.

Kick 'n rush is een Engelse manier van voetbal spelen. Dat komt er op neer dat je de bal hard naar voren schiet, er met z'n allen achteraan rent, en dan hoopt dat het goed komt.

Dit soort tactiek komt sterk overeen met het beleid van de stad Antwerpen ten opzichte van stadsontwikkeling. Bijvoorbeeld: het plein hierboven.

Daar stonden huizen en daar woonden mensen, maar het is onteigend en afgebroken met de bedoeling er appartementsblokken te bouwen. Maar de bal heeft de spits niet bereikt. Afbreken en onteigenen ging nog net, maar de bouw van blokken is er door een combinatie van protest, gebrek aan geld en voortschrijdend inzicht niet van gekomen. Het Vinçotteplein is een plein geworden tegen wil en dank.

Engeland wordt dit jaar weer geen kampioen.
Foto uit "Wandelzoektocht speuren naar een leefbare stad, wandelboekje Oud-Borgerhout", Argus 2004, collectie Staf Hermans.

Zak eens lekker door

Elf maand geleden hadden we het al over het dipje waar Tubantia Borgerhout in verkeert. Vorig jaar tuimelden ze uit vierde nationale naar eerste provinciale. Het ziet er niet naar uit dat we de koninklijke volgend jaar nog op pagina 550 van VRT teletekst tegen zullen komen.

Met 16 punten uit 26 wedstrijden sieren ze de laatste plaats. Dat terwijl er hier in de buurt best wel wat talent rond moet lopen. Zouden ze de hoek van de Cronjéstraat en de Vinçottestraat kennen daar diep in het Rivierenhof? Bij deze...

Ho - Hower - Howst (2)

Santa Claus is coming to town.

En ook deze keer heeft hij versterking bij.

Over smaak valt niet te twisten, wordt gezegd.

Spijtig toch...

Zoekplaatje

Hoog vanaf de Peperbus kijken we op wat nu het Krugerpark is. Dat wil dus zeggen dat alle gebouwen rechtsonder op de foto afgebroken zijn, en nu het park vormen. Het Krugerplein - in het midden, met de boompjes - is nog wel herkenbaar.

Op de voorgrond zien we de Delareystraat, en in het verlengde daarvan de Cronjéstraat. OLV ter Sneeuw op het Laar is herkenbaar aan het stickertje nummer 3. Links daarvan het Centraal Station.

De foto is genomen in 1963, en sindsdien is er veel afgebroken. Maar met de verstrekte informatie kunt u ongetwijfeld verder uw weg vinden in dit stukje Oud-Borgerhout avant la lettre.

Uit de collectie van Frank Cavens.

500 (Rondjes rond het plein)

Een kerststal op een besneeuwd Krugerplein, ergens in de jaren '60. Aan het verkeersbord te zien was het plein toen nog een rotonde. Rechtdoor kijken we in de Cronjéstraat. Aan het eind van die straat zien we nog enkele huizen in de Vinçottestraat die niet veel later werden afgebroken.

Dat geldt ook voor de rechterkant van het Krugerplein. Dat huizenblok is wat moeilijker te zien vanwege de bomen, maar HIER ziet u hoe die hoek er ooit uitzag.

Tot zover artikeltje nummer 500 op de Krugerplein & Peperbus-blog. Wij danken u weer voor uw aandacht.

Foto uit de collectie van Frank Cavens.

Aksie!

Wij - van de KrugerpleinPeperbus-blog - leggen onze vinger vaak te luister op de pols van de zwijgende meerderheid, die met een stille kreet schreeuwt om aandacht. De pols van de kritische medeburger, die ondanks wijkfora en evaluatieorganen zijn stem niet laat snoeren. De burger die op de bres springt van misstanden die plotseling als een sluipend gif aan de muren hangen.

Op deze manier is ons oor gevallen op het diffuse straatnaambordjesbeleid van de overheid. Onze woningen worden ontsierd door maar liefst drie verschillende soorten bordjes. De klassieke emaille bordjes, nieuwe van plastic met grotere letters, en de allernieuwste waarop ook de naam van het district wordt vermeld. Die laatste zijn speciaal voor mensen die denken dat ze nog in Ekeren zijn of zo.

Het voordeel van die nieuwere bordjes is dat ze ook leesbaar zijn van een afstand van meer dan een meter. Het nadeel is het totaal gebrek aan charme. Wij pleiten dan ook voor een vierde soort. Een combinatie van oud en nieuw. In emaille, met reliëf én grotere letters.

Janssens, DOE er wat aan!

Wij/jullie zijn allemaal Boeren

Men moet dat niet persoonlijk nemen. Dat is maar bij wijze van spreken. We hebben er niet voor gekozen (althans dat hoop ik).

Waar ik uiteraard op doel zijn de straatnamen in de schaduw van de Peperbus. De la Rey, de Wet, Cronjé en Botha waren immers met z’n allen hoofdrolspelers in de Zuid-Afrikaanse Boerenoorlog(en). Ze kwamen in die tijd ook in Antwerpen financiële steun zoeken voor hun strijd tegen de Britten.

Er zijn over die oorlogen aardig wat boeken te vinden en het lijkt me niet opportuun om er hier eentje samen te vatten. Maar als u op een avond een discussie wil aangaan in den Apropoo of een ander café, geef ik hier graag enkele catchfrases mee: de Boerenoorlogen (er waren er 2) speelden zich af eind 19de, begin 20ste eeuw. Ze legden onder meer de fundamenten voor apartheid en hielpen de Eerste Wereldoorlog ook een duwtje te geven. Één van de slagen die cruciaal was en ook nog bruikbaar is na enkele schuimende glazen, is “De slag van Spionkop”. Daar ging het er zo heftig aan toe dat ze er tegenwoordig in elk voetbalstadion een tribune aan wijden. Waarna je met een logisch bruggetje het gesprek terug op voetbal kan brengen.

Omdat het niet altijd google moet zijn, is de afbeelding afkomstig van Microsoft Live Maps.

Poezie op dinsdag

Lang geleden dat ik nog eens thuis was op dinsdagvoormiddag. Om de geneugten van de huisvrouw te proeven. Wasje draaien koffie drinken dweiltje slaan. En, als top of the bill, op dinsdagvoormiddag, de oudijzermarchand. Wie kent zijn liedje niet ?
Allemaal samen:

Oud ijzer
Koewper loewd en zienk
Platte battries
En ouw stoven

Weg

Er is veel afgebroken in dit stukje Borgerhout. Zie een verdwenen hoekje Krugerplein. Ik heb een tijdje moeten puzzelen op het juiste gezichtspunt. U kijkt op de hoek van het plein waar nu het appartementencomplex staat.

De straat links is de Cronjestraat. Naar rechts op het rondpunt brengt u in de Generaal De Wetstraat. De fotograaf stond dus ter hoogte van de Delareystraat. De figuurtjes op de foto lijken me er door een soort van early fotoshopping opgeplakt te zijn. Jaartal nog maar eens onbekend.

(uit de collectie van Eddy Schillemans)