zondag 26 oktober 2014

Het werd zomer





1975: In Libanon breekt een bloederige burgeroorlog uit, Saigon in Vietnam wordt door de Vietcong ingenomen en daardoor wordt de nederlaag van de VSA in deze oorlog bezegeld. In buurland Cambodja nemen de Rode Khmer de hoofdstad Phnom-Phen in en installeren een regime dat op 4 jaar tijd het leven kost aan 2 miljoen van de 7 miljoen inwoners van het land. Een aantal Afrikaanse kolonies van Portugal worden na zware strijd onafhankelijk en in Spanje sterft Franco, waardoor er een einde komt aan de dictatuur.

Maar hier in Antwerpen, in de buurt Vliegveld, wordt een groep Chirokameraden volwassen. (De meerderjarigheid lag toen nog op 21 jaar.) De jaren van onschuld zijn stilaan opgesoupeerd, de toekomst wenkt. 7 jongens en 3 meisjes die als mannen en vrouwen de zon zien opgaan. Klaar om het leven gulzig aan te pakken. “Het werd zomer” zal Rob De Nijs zingen.

2014: de kameraden van weleer warmen hun oude knoken in de late zomerzon. Zoveel ervaringen rijker en zoveel illusies armer. 3 van hen zijn er niet meer bij. “De dood maait naar willekeur” zingt Miel Cools. De 7 anderen hopen op een deugddoende nazomer voordat de herfst zijn intrede zal doen. En zoals ze het 39 jaar geleden deden, bouwen ze een feestje.

Titel = lied 

3 opmerkingen:

wilfried wellens - wiffe zei

Hey Guido Gottmann

Eigenlijk was het de bedoeling dat jij ook op onze reunie zou aanwezig zijn
maar blijkbaar klopten onze adresgegevens over jou dus niet meer !

Tot een volgende keer dan maar.
Groetjes
Wilfried W alias Wiffe

wilfried zei

Dag Gui,

Leuk om nog eens iets te horen van jou. Ik heb ondertussen jouw gegevens doorgegeven aan Polle. Hij houdt de adressen bij. En hopelijk zien we elkaar nog eens terug bij een volgend feest.

Wilfried D.

wilfried zei

By the way, Gui, de persoon die jij niet meer herinnerde is Coleta Nelis. Zus van Chris en Walter. En veel te vroeg ontvallen.