Pompen of verzuipen

Tankstation (Esso) op de hoek van de Stenenbrug en de Xaveriusstraat, eind jaren 1960. Er waren er veel in Borgerhout indertijd, maar ze zijn bijna allemaal verdwenen.

Links naast de pomp was een café, naam onbekend. Geniale combinatie trouwens: eerst de auto vol, dan jezelf. Ofandersom. Misschien is er een oorzakelijk verband tussen het verdwijnen van de twee. Iemand die weet hoe het café heette?

bovenste foto uit het Felixarchief

Mad men

Het huis op de hoek van de Cruyslei en de Joos Robijnslei werd in 1958, het expojaar dus, gebouwd door architect Barendse. Hij nam er zijn intrek met vrouw, kinderen en moeder.  Het is te zeggen, het gezin boven en moeder beneden. Toen het huis onlangs te koop stond werd het gekocht door interieurarchitecten Van Suetendael en Van den Steen die vennoten zijn. Eerstgenoemde gaat zelf op de eerste etage wonen, de andere delen van het huis worden verhuurd. Weekend Knack  van 1 mei 2013 wijdde aan de grondige renovatie een reportage, waaruit wij hier nu liederlijk putten. 

De gevel is van baksteen waarin een leistenen volume is geschoven. Aan de ene zijde is een houten structuur in afrormosia, die aan de andere kant tussen de ramen herhaald wordt. Afrormosia is, zeg maar, Afrikaanse teak vanuit Congo en Kameroen waar de ontbossing op grote schaal plaats heeft. Dat doet me er gelijk aan denken dat enkele dagen terug de CO2 de desastreuze grenswaarde van 400ppm bereikt heeft. En noemen die interieurarchitecten hun bureau nu toch niet Co.twee. Maar dit even terzijde. In het bakstenen gedeelte zitten vierkanten raampjes in gekleurd glas. De blauwgroen geverfde voordeur, de onregelmatige vormen van het gebouw, de borstwering en de geribbelde aluminium dakrand zijn elementen van de expo jaren. Maar de interieurarchitecten hebben zich vooral op de binnenkant gestort.  “Het werd een warm notenhouten fiftiesdecor, zoals in de serie mad men, met veel kunst en licht”. 

Wie graag wil weten hoe het binnen er nu uit ziet, raden we aan om alsnog Weekend Knack te lezen. Of ga eens aanbellen. Maar neem dan een plantje mee, om de CO2 uit de lucht te zuiveren.

Titel = intro gelijknamige tv serie 

Zondagsuitje

Omdat het a.s. zondag toch rotweer wordt: muziekatelier Ward de Beer in de Prins Leopoldstraat houdt opendeurdag.

Vanaf 13.30 uur, met concertjes van leraren en leerlingen, muziekinstrumentenmarkt, workshops etc. Een traditie. (website)

Christo

De grens tussen kunst en kitsch is flinterdun. Soms is zelfs de grens tussen kunst en rotzooi nauwelijks te ontwaren. Dat leerden we hier al eerder. Maar vermits Borgerhout met stip een artistiek district is, moet je telkens weer bij de pinken zijn. Want niets is wat het lijkt.

Zo ook op de Gitschotellei. Daar wordt het gebouw 397-401ingepakt. Op het eerste gezicht zou je denken dat er een renovatieproject zal starten. Maar in Borgerhout is dat niet zeker. Het zou best wel eens een kunstwerk van Christo kunnen zijn. Je weet wel, de kunstenaar die er om bekend staat om grote gebouwen in te pakken. Gebouwen zoals de Reichstag in Berlijn, de Pont Neuf in Parijs of  het Berlaymontgebouw in Brussel. Wacht eens even, neen, dat laatste gebeurde niet door Christo. Dat deed de aannemer die het asbest daar moest verwijderen.

Geloof je mij als ik zeg dat ik mij erg opgewonden voelde bij het idee van zulk een groot kunstenaar in mijn eigen buurt. Ik dus onmiddellijk alle details opzoeken. En wat blijkt? Het is een renovatieproject. Bij dit gebouw uit 1954 van De Ideale Woning wordt de buitengevel en het dak geïsoleerd. Het buitenschrijnwerk wordt vernieuwd en de balkons opgefrist. De appartementen krijgen centrale verwarming. Nu ja, leuk voor de mensen die er wonen.

Metallic K.O.

Prosper Schalckens & Co., we hadden er hier al eerder over. Gevestigd aan de Turnhoutsebaan nr. 1. De foto dateert uit 1980 (een meer recente foto: klik), de advertentie uit 1964.

Nu te vinden in de Helmstraat.

advertentie uit Borgerhout 1964, collectie Staf Hermans, foto uit het archief van het Agentschap Onroerend Erfgoed, titel = Iggy

Boem Paukeslag

De jaren 70, ach, de bevlogen jaren 70. De tijd van de Vietnamoorlog, van Portugal en Spanje die hun dictaturen bij het groot huisvuil plaatsten, van Chili en Argentinië die dan weer veranderden in een dictatuur, van Tanzania met president Julius Nyerere, de tijd ook van “Plant een boom” en de Club van Rome die met hun rapport “Grenzen aan de groei” milieu op de agenda zette. Van autoloze zondagen en, godbetert, bruin, paars en oranje als modekleuren. Het is in die roerige jaren 70 dat in jeugdheem Sorm, in het overgangsgebied van Borgerhout en Deurne tegen het vliegveld, het strijdkoor Hei Pasoep wordt opgericht.

Het koor wil al zingend de wereld verbeteren. In de jaren 80 wordt er tegen de kernraketten gezongen en tegen de neo-liberale politiek van Tatcher en Reagan. Daarentegen mag de Poolse vakbond Solidarnosc op steun van de zangers rekenen. En het apartheidsregime in Zuid-Afrika wordt door het koor persoonlijk in de lappenmand gezongen. In de jaren 90 richt het koor haar pijlen op de Balkanoorlog en verwelkomt Nelson Mandela. Het Vlaams Blok/Belang vindt de leden van Hei Pasoep op zijn weg. In het begin van het nieuwe millennium is Bush de gebeten hond en zingt het koor zich de longen uit het lijf tegen de opkomende intolerantie. Hei Pasoep vraagt ook aandacht voor landen die rampen kennen: de Tsunami of aardbevingen in Iran of Haïti. Maar er heeft een verschuiving plaats. Het strijdkoor wordt een zanggroep.

Mede-oprichter en dirigent Jos Cré vertelt hierover: "We blijven uiteraard liederen zingen vanuit de verontwaardiging van wat er allemaal mis loopt in onze wereld. Grote thema's zoals werkloosheid, racisme of natuur blijven een inspiratiebron. Maar daarnaast zingen we steeds meer liederen die de schoonheid van alle culturen belichten. Vooral de cultuur van volkeren in verdrukking." Deze zoektocht naar universele pareltjes resulteert in een optreden dat een muzikale reis om de wereld brengt. Liederen vanuit alle windstreken maar ook liederen van eigen bodem. Want Hei Pasoep wil eveneens even stilstaan bij Dirk Van Esbroeck en Wannes Van de Velde.

Het avondvullende programma gaat door onder de noemer 'Boem Paukeslag', naar de titel van een gedicht van Paul Van Ostaijen uit de bundel 'Bezette stad'. Het wordt gebracht door meer dan 100 zangers en muzikanten.

Boem Paukeslag, 24 en 25 mei om 20.30 u in de Roma, Turnhoutsebaan 286 Borgerhout. Kaarten 13/15 euro. www.heipasoep.be of 03.644.41.27

Foto: GvA (Patrick De Roo) 

Titel = gedicht van Paul Van Ostaijen 

Allez bouger

Gisteren vond de eerste editie van Borgerhout Bougeert plaats, en wat mij betreft mag het een traditie worden. Van boven naar beneden: Klezmic Noiz in café Mobasa, volxkeuken bij het Ecocafé, heul veul fietsen en het daarbij behorende volk in het Krugerpark en afbieren in Plaza Real.

Maar waar blijft Toon?

Postkaartje, verzonden op 7 maart 1929 vanuit Borgerhout naar een sanatorium in Lustin (provincie Namen). De ontvanger was A. Philippo, Toon voor vrienden.

"Spoedig volkomen genezing hé Antoon, en intusschen houd u de groeten".

uit de collectie van Hendrik Roelandt

Spagaat tussen recreatie en natuur

Het beheerplan van het Te Boelaerpark wordt geactualiseerd. En de gebruikers van het park krijgen inspraak. Daarom is er een wijkforum op donderdag 23 mei van 19.30 tot 22 uur in het lokaal van de groendienst, Arthur Matthyslaan 86. Niet dat ik mij daar zo veel bij voorstel, want het beheerplan in het buurpark Boekenberg in Deurne is daar al enkele jaren dode letter. Maar soit, toch even mijn suggesties op een rijtje. Eigenlijk is het een samenvatting van een aantal blogstukjes.

Het park zou een evenwicht moeten vinden tussen natuur en recreatie. Recreatie komt voldoende aan bod. Er is een speeltuin en er zijn enkele grote weiden waarop kan gespeeld, gezond en gepicknickt worden. Verder is er een looppad en kan er gewandeld en gefietst worden. En er is een scoutsgroep. De natuurfunctie staat eerder onder druk omdat het park zo intens gebruikt wordt.

• De wegen worden verbreed door joggers. Een oplossing zou kunnen zijn om wegen af te boorden en hier en daar een houtwal op te werpen.
• Op sommige plaatsen zijn er spontaan wegen bij gekomen. Daar kunnen er van verwijderd worden. Door bedrading te spannen of houtwallen aan te leggen.
• Kruidlaag stimuleren. Want die ontbreekt te vaak in dit park.
• De laatste jaren zijn er ook verschillende grote bomen gekapt. Misschien moet er niet te snel naar het kappen over gegaan worden. En kan een boom die een zeker risico betekent omheind worden, zodat niemand er onder kan.
• Het kappen van bomen brengt ons bij de kolonie eekhoorns in het park. Ik stel voor om het oude voorstel voor wijkbudget 2011 van Guido Jacobs “Red de Eekhoorn" van onder het stof te halen.
• Het snoeien van de bomen reduceert de nestmogelijkheden van een aantal vogels. Dit kan opgevangen worden door het hangen van nestkasten.
• In de buurt waar mensen picknicken zouden er gerust enkele vuilnisbakjes bij mogen komen. Vuilnisbakken ook bij de uitgangen zodat zakjes met hondendrollen weg gegooid kunnen worden.
• En er mag meer controle zijn op het aanlijnen van honden. Bovendien laten een aantal hondenbaasjes de drollen van hun beesten liggen. Terwijl er zoveel spelende kinderen zijn.

Indien je die avond verhinderd zou zijn, kan je ook nog je voorstellen op de webstek van Stad in dialoog zetten: http://www.stadindialoog.be/project/beheerplan-te-boelaarpark

De eerste steen

De eerste steen van de OLV ter Sneeuwkerk op het Laar, en het gat waar het in verdween.

uit de collectie van Hendrik Roelandt