KRUGERPLEIN & PEPERBUS
Oud & nieuws uit de omgeving van het Krugerplein en de Sint-Janskerk (Peperbus) in Borgerhout
vrijdag 24 mei 2013
Facelift
Hier kon u zien hoe de gevel van modelbowwinkel Baillien er in 2010 uitzag.
Inmiddels verleden tijd, want er werd besloten tot facelift.
Het resultaat is bovenstaande foto - wel wat getweakt want de lichtgekleurde gevel gaf wat problemen op een bewolkte dag.
Persoonlijk vind ik het spijtig dat de "ornamenten" zijn verdwenen, maar ja... Het is mijn gevel niet.
Labels:
turnhoutse baan
Let the sun shine in
Dakwerk van de OLV ter Sneeuwkerk op het Laar, bij de bouw van het spel. Toen had de zon nog vrij spel. Tegenwoordig ook, maar dan anders. Vanwege de zonnepanelen.
Nu nog wat zon.
uit de collectie van Hendrik Roelandt, titel = Hair
Labels:
olv ter sneeuw,
olv ter sneeuw - bouw
donderdag 23 mei 2013
Alle handen aan dek
Vanaf zondag 7 juli is het vier zondagen op rij bal op het Krugerplein met Muziek in de Wijk. Een initiatief van de Zomer van Antwerpen, in samenwerking met de buren en de plaatselijke horeca. En dat inmiddels al meer dan 15 jaar.
Zoals ieder jaar zoeken we vrijwilligers voor de opbouw en de afbraak van het podium. Heeft u toevallig één van de zondagen in juli een paar uur niets te doen? Help mee. Een vetcool Zomer van Antwerpen t-shirt en wat consumptiebonnetjes zijn uw deel.
Aanmelden kan via krugerpleinpeperbus@hotmail.com
foto: vrijwilligers bij de editie van 2009
Labels:
muziek in de wijk
Pompen of verzuipen
Tankstation (Esso) op de hoek van de Stenenbrug en de Xaveriusstraat, eind jaren 1960. Er waren er veel in Borgerhout indertijd, maar ze zijn bijna allemaal verdwenen.
Links naast de pomp was een café, naam onbekend. Geniale combinatie trouwens: eerst de auto vol, dan jezelf. Ofandersom. Misschien is er een oorzakelijk verband tussen het verdwijnen van de twee. Iemand die weet hoe het café heette?
bovenste foto uit het Felixarchief
Labels:
café,
stenen brug,
xaveriusstraat
woensdag 22 mei 2013
Mad men
Het
huis op de hoek van de Cruyslei en de Joos Robijnslei werd in 1958, het
expojaar dus, gebouwd door architect Barendse. Hij nam er zijn intrek met vrouw, kinderen en moeder. Het is te zeggen, het gezin boven en moeder
beneden. Toen het huis onlangs te koop stond werd het gekocht door interieurarchitecten
Van Suetendael en Van den Steen die vennoten zijn. Eerstgenoemde gaat zelf op
de eerste etage wonen, de andere delen van het huis worden verhuurd. Weekend
Knack van 1 mei 2013 wijdde aan de grondige
renovatie een reportage, waaruit wij hier nu liederlijk putten.
De gevel is van
baksteen waarin een leistenen volume is geschoven. Aan de ene zijde is een
houten structuur in afrormosia, die aan de andere kant tussen de ramen herhaald
wordt.
Afrormosia is, zeg maar, Afrikaanse teak vanuit Congo en Kameroen waar de
ontbossing op grote schaal plaats heeft. Dat doet me er gelijk aan denken dat
enkele dagen terug de CO2 de desastreuze grenswaarde van 400ppm bereikt heeft.
En noemen die interieurarchitecten hun bureau nu toch niet Co.twee. Maar dit
even terzijde. In het bakstenen gedeelte
zitten vierkanten raampjes in gekleurd glas. De blauwgroen geverfde voordeur,
de onregelmatige vormen van het gebouw, de borstwering en de geribbelde
aluminium dakrand zijn elementen van de expo jaren. Maar de
interieurarchitecten hebben zich vooral op de binnenkant gestort. “Het werd een warm notenhouten fiftiesdecor,
zoals in de serie mad men, met veel kunst en licht”.
Wie
graag wil weten hoe het binnen er nu uit ziet, raden we aan om alsnog Weekend
Knack te lezen. Of ga eens aanbellen. Maar neem dan een plantje mee, om de CO2
uit de lucht te zuiveren.
Titel = intro gelijknamige tv serie
Labels:
cruyslei,
joos robijnslei
Zondagsuitje
Omdat het a.s. zondag toch rotweer wordt: muziekatelier Ward de Beer in de Prins Leopoldstraat houdt opendeurdag.
Vanaf 13.30 uur, met concertjes van leraren en leerlingen, muziekinstrumentenmarkt, workshops etc. Een traditie. (website)
Labels:
prins leopoldstraat
dinsdag 21 mei 2013
Christo
De
grens tussen kunst en kitsch is flinterdun. Soms is zelfs de grens tussen kunst
en rotzooi nauwelijks te ontwaren. Dat leerden we hier al eerder. Maar vermits
Borgerhout met stip een artistiek district is, moet je telkens weer bij de
pinken zijn. Want niets is wat het lijkt.
Zo ook op de Gitschotellei. Daar wordt het gebouw 397-401ingepakt. Op het eerste gezicht zou je denken dat er een renovatieproject zal starten. Maar in Borgerhout is dat niet zeker. Het zou best wel eens een kunstwerk van Christo kunnen zijn. Je weet wel, de kunstenaar die er om bekend staat om grote gebouwen in te pakken. Gebouwen zoals de Reichstag in Berlijn, de Pont Neuf in Parijs of het Berlaymontgebouw in Brussel. Wacht eens even, neen, dat laatste gebeurde niet door Christo. Dat deed de aannemer die het asbest daar moest verwijderen.
Geloof je mij als ik zeg dat ik mij erg opgewonden voelde bij het idee van zulk een groot kunstenaar in mijn eigen buurt. Ik dus onmiddellijk alle details opzoeken. En wat blijkt? Het is een renovatieproject. Bij dit gebouw uit 1954 van De Ideale Woning wordt de buitengevel en het dak geïsoleerd. Het buitenschrijnwerk wordt vernieuwd en de balkons opgefrist. De appartementen krijgen centrale verwarming. Nu ja, leuk voor de mensen die er wonen.
Zo ook op de Gitschotellei. Daar wordt het gebouw 397-401ingepakt. Op het eerste gezicht zou je denken dat er een renovatieproject zal starten. Maar in Borgerhout is dat niet zeker. Het zou best wel eens een kunstwerk van Christo kunnen zijn. Je weet wel, de kunstenaar die er om bekend staat om grote gebouwen in te pakken. Gebouwen zoals de Reichstag in Berlijn, de Pont Neuf in Parijs of het Berlaymontgebouw in Brussel. Wacht eens even, neen, dat laatste gebeurde niet door Christo. Dat deed de aannemer die het asbest daar moest verwijderen.
Geloof je mij als ik zeg dat ik mij erg opgewonden voelde bij het idee van zulk een groot kunstenaar in mijn eigen buurt. Ik dus onmiddellijk alle details opzoeken. En wat blijkt? Het is een renovatieproject. Bij dit gebouw uit 1954 van De Ideale Woning wordt de buitengevel en het dak geïsoleerd. Het buitenschrijnwerk wordt vernieuwd en de balkons opgefrist. De appartementen krijgen centrale verwarming. Nu ja, leuk voor de mensen die er wonen.
Labels:
gitschotellei
Metallic K.O.
Prosper Schalckens & Co., we hadden er hier al eerder over. Gevestigd aan de Turnhoutsebaan nr. 1. De foto dateert uit 1980 (een meer recente foto: klik), de advertentie uit 1964.
Nu te vinden in de Helmstraat.
advertentie uit Borgerhout 1964, collectie Staf Hermans, foto uit het archief van het Agentschap Onroerend Erfgoed, titel = Iggy
Labels:
turnhoutse baan
maandag 20 mei 2013
Boem Paukeslag
De jaren 70, ach, de bevlogen jaren 70. De tijd van de Vietnamoorlog, van Portugal en Spanje die hun dictaturen bij het groot huisvuil plaatsten, van Chili en Argentinië die dan weer veranderden in een dictatuur, van Tanzania met president Julius Nyerere, de tijd ook van “Plant een boom” en de Club van Rome die met hun rapport “Grenzen aan de groei” milieu op de agenda zette. Van autoloze zondagen en, godbetert, bruin, paars en oranje als modekleuren. Het is in die roerige jaren 70 dat in jeugdheem Sorm, in het overgangsgebied van Borgerhout en Deurne tegen het vliegveld, het strijdkoor Hei Pasoep wordt opgericht.
Het
koor wil al zingend de wereld verbeteren. In de jaren 80 wordt er tegen de
kernraketten gezongen en tegen de neo-liberale politiek van Tatcher en Reagan.
Daarentegen mag de Poolse vakbond Solidarnosc op steun van de zangers rekenen. En
het apartheidsregime in Zuid-Afrika wordt door het koor persoonlijk in de
lappenmand gezongen. In de jaren 90 richt het koor haar pijlen op de
Balkanoorlog en verwelkomt Nelson Mandela. Het Vlaams Blok/Belang vindt de
leden van Hei Pasoep op zijn weg. In het begin van het nieuwe millennium is Bush
de gebeten hond en zingt het koor zich de longen uit het lijf tegen de opkomende
intolerantie. Hei Pasoep vraagt ook aandacht voor landen die rampen kennen: de
Tsunami of aardbevingen in Iran of Haïti. Maar er heeft een verschuiving
plaats. Het strijdkoor wordt een zanggroep.
Mede-oprichter
en dirigent Jos Cré vertelt hierover: "We blijven uiteraard liederen
zingen vanuit de verontwaardiging van wat er allemaal mis loopt in onze wereld.
Grote thema's zoals werkloosheid, racisme of natuur blijven een inspiratiebron.
Maar daarnaast zingen we steeds meer liederen die de schoonheid van alle
culturen belichten. Vooral de cultuur van volkeren in verdrukking." Deze
zoektocht naar universele pareltjes resulteert in een optreden dat een muzikale
reis om de wereld brengt. Liederen vanuit alle windstreken maar ook liederen
van eigen bodem. Want Hei Pasoep wil eveneens even stilstaan bij Dirk Van
Esbroeck en Wannes Van de Velde.
Het
avondvullende programma gaat door onder de noemer 'Boem Paukeslag', naar de
titel van een gedicht van Paul Van Ostaijen uit de bundel 'Bezette stad'. Het
wordt gebracht door meer dan 100 zangers en muzikanten.
Boem
Paukeslag, 24 en 25 mei om 20.30 u in de Roma, Turnhoutsebaan 286 Borgerhout.
Kaarten 13/15 euro. www.heipasoep.be
of 03.644.41.27
Foto: GvA (Patrick De Roo)
Titel
= gedicht van Paul Van Ostaijen
Labels:
turnhoutse baan
Allez bouger
Gisteren vond de eerste editie van Borgerhout Bougeert plaats, en wat mij betreft mag het een traditie worden. Van boven naar beneden: Klezmic Noiz in café Mobasa, volxkeuken bij het Ecocafé, heul veul fietsen en het daarbij behorende volk in het Krugerpark en afbieren in Plaza Real.
Labels:
café,
kattenberg,
krugerpark,
moorkensplein,
turnhoutse baan
Abonneren op:
Berichten (Atom)





