vrijdag 24 oktober 2014

Histoire d'O(ntbijtkoek)

 


Nooit gedacht dat ik nog eens serieus over peperkoek zou schrijven. Maar het is er toch van gekomen. De advertentie hierboven is een reactie op mijn peperkoekenstukje van een paar dagen geleden.

In de tijd van het vorige stukje werd de ontbijtkoek nog gefabriceerd in de  Vinçottestraat, in de advertentie hierboven is de firma gevestigd in de Veldstraat in Borgerhout. De Veldstraat is de oude naam voor de Helmstraat.

De fabriek is misschien ooit van adres veranderd. Of misschien is het stratenplan ooit aangepast en was er van een verhuis geen sprake. De oude Veldstraat en de oude Hofstraat (= tegenwoordig Vinçottestraat) kruisen elkaar immers, in die goede oude tijd was daar een café (In Den Volksvriend).

Ik neem aan dat er ontbijtkoek te verkrijgen was, G.A. van Baarle-Van Pelt vroeg immers om er overal naar te vragen. Het café op de hoek is dan een vanzelfsprekend adres.

donderdag 23 oktober 2014

Safety first


De Turnhoutsebaan is recentelijk weer in het nieuws, en dan heb ik het met name over de verkeersveiligheid. Vandaag pakte de Gazet van Antwerpen uit met de kop "Stad pakt veiligheid op Turnhoutsebaan aan". Even kort samengevat: van een volledige heraanleg is geen sprake, er komt geen fietspad en met name het dubbelparkeren moet worden aangepakt.

Vooral dat fietspad is - sinds de grote demonstratie - een belangrijk issue geworden, en op dat punt wordt de burgemeester in het Latijn van repliek gediend: "Het was De Wever toch die zei: ‘Nil volentibus arduum’/’Voor zij die willen, is niets onmogelijk’?" Met een verwijzing naar dezelfde straat-met-een-andere-naam (Carnot) waar wel zo'n ding is aangelegd.

Misschien moet de Turnhoutsebaan eerst eens geherdefinieerd worden. Wat is dat nu voor een straat? Is het een winkelstraat zoals de middenstand zo graag promoot? Of simpelweg een baan om zo snel mogelijk per auto van A (afrit E313/E34) naar B (centrum Antwerpen) te gaan? Of is het de dorpsstraat van een leefbare gemeente?

Zolang de keuze niet gemaakt wordt is er ook geen oplossing.

Vroeger, in de jaren '90, zag het er uit zoals op de foto hierboven (toen was fietsen op de Turnhoutsebaan ook niet echt aangenaam).

foto: Yves Lemmens

De trommel slaat, de fluite gaat: deel 3




De muziekkapel, later muziekkorps en nog later trommel- en trompetkorps van chiro Sint Jozef, later chiro Sorm Deurne kwam al enkele keren door deze blog gemarcheerd, zowel in de stad als op het platteland. Vandaag komen we ze tegen op de hoek van de Luchtvaartstraat en Jozef Libertstraat.  Het is 1978 en de groep viert feest. 'Jubelviering' vermeldt het onderschrift van deze foto’s. En inderdaad, het muziekensemble bestaat dan welgeteld 20 jaar.

Het korps is ondertussen ook gegroeid en telt ongeveer een 35 tal muzikanten waarvan 12 in het roffelend gedeelte en 23 in het fanfare gedeelte. Bij de blazers zijn er ondertussen ook jachthoorns bijgekomen. De trommelaars kregen eerder al versterking van klokkenspelers en een ‘grosse caisse’ (of grote trom).

En vermits alle redenen goed zijn voor een feestje, werd in het gezegende jaar 1978 een Breughelavond gehouden, een muzikaal treffen met andere muziekkorpsen, een academische zitting met terugblik op 20 jaar getrommel en getrompetter, een eucharistieviering en een gezellig samenzijn voor alle muzikanten en ex-spelers. En bovendien kregen de spelende leden een gloednieuw pak aangemeten.  

Foto's: Polle Debrouwere

woensdag 22 oktober 2014

Barak Friture

 




Boekvoorstellingen bijwonen is de laatste tijd een hobby van me geworden. Nog niet zo lang geleden was ik in de Provinciestraat bij de voorstelling van een boek over kerken, en vanavond bij een presentatie van een fotoboek dat een fotografische ode is aan een stilaan verdwijnend fenomeen: de frietkotjes langs Belgische wegen. De maker is buurman Jesse Willems (zie: Gravinfeest).

Deze voorstelling vond plaats bij ons aan het Krugerpark, dus de afstand was verwaarloosbaar. Er was een hoop volk, een covergroepje dat 'Barak Friture' heet, er waren gratis frieten en het is echt een heel fraai boek.

Support your local scene zou ik zeggen:
ISBN: 9789460581359                                      
Pagina's: 131
Uitgever: LUSTER NV (website)

Peperkoekfabriek


In de Vinçottestraat was ooit een peperkoekfabriek. Dat wist ik niet. Er zijn ook geen sporen van terug te vinden, dat hele blok is afgebroken en wacht op het moment op een nieuwe heraanleg.

Er was een pekfabriek in die hoek, en een kopergieterij. Die namen leven nog voort. De koffiebranderij daarentegen is door de meesten vergeten. En ook de peperkoekfabriek leeft niet voort in het collectieve geheugen.

Ik fris het even op. Misschien een mooie naam voor dat nieuwe park dat daar moet komen: het Peperkoekpark.

dinsdag 21 oktober 2014

Blaffetuur




Een paar weken geleden werd er op het terras van Bar Leon een discussie gevoerd over het woord blaffetuur. Er was een Japanse bij, en een Zwitser, en dus werd het gesprek gevoerd in het Engels en dat was al best wel lastig. Helemaal omdat de Vlamingen het onder elkaar niet eens konden worden over de betekenis van dat woord, is dat nu een vensterluik of een rolluik? En hoe vertaal je dat in het Engels?

Wikipedia biedt uitkomst, in het Nederlands, dat wel:

Een blaffetuur is een vensterluik in talloze Vlaamse dialecten (dat wil zeggen zijdelings te sluiten). In sommige dialecten wordt het woord ook voor rolluik gebruikt .
De etymologie van het woord is onduidelijk, alhoewel kan worden aangenomen dat er een Frans component in het woord schuilgaat.

In het oud-Vlaams betekende blaffer onder andere papier, en een blaf was een groot blad papier. Hieruit ontstond het woord blaffetuur wat duidde op een papieren afsluiting of luik.
Volgens Etymologisch Woordenboek Van Dale is 'blaffetuur' te verbinden met het middeleeuws Latijn 'blaffardus' (van een bleke kleur). Er wordt eveneens verwezen naar het Middelhoogduits 'bleichvar' vgl. 'verf' en 'bleek'.

Gisteren trof ik in de Borsbeekstraat nog een plaatje aan van de rolluikenfabrikant Waldrant, uit de Goedendagstraat. Die kwam op deze blog al eens voorbij. Vandaar dat ik moest terugdenken aan de discussie, en de betekenis eens ging opzoeken. En zie, een typisch Belgisch compromis ontvouwt zich: het kan allebei!

maandag 20 oktober 2014

Besten



Een kaartje uit 1962, gericht aan de heer Van Besten, Groeningerplein 22. Dat adres was makkelijk te vinden (zie foto), maar dat kaartje leverde meer moeilijkheden op. Het zal wel iets van reclame geweest zijn, maar zelfs de Grote Zoekmachine maakte me niet veel wijzer over Victor Kairis uit Verviers.

Iemand?

A star is born




Zaterdag ging in de buurt van het vliegplein het  35ste en misschien wel maar hopelijk niet het laatste Herfstfeest van buurtgroep 't Vliegerke door. Veel volk, leuke animatie voor kindjes, een hapje en een natje voor minder jong en oud. En verder ook nog een gesmaakt optreden van de djembe cover band Baby Dry. 

Best een prettig groepje, die Baby Dry. Zij spelen covers van populaire nummers. De zanger heet Andy, wat mij onmiddellijk liet denken aan "Andy en Bessy" van studio Vandersteen. Dat was in mijn kinderjaren een van mijn  lievelingsstrips, samen met "Piet Pienter en Bert Bibber". En in mindere mate "Pol, Pel en Pingo". Wat later kwam daar ook nog Rozenbottel en Duifje Vleugelslag bij. Dat was dan meer in mijn puberjaren. Eigenlijk kwam dat omdat die Duifje Vleugelslag de getekende versie was van de mooiste vrouw die je maar kunt inbeelden. Achteraf bekeken, niet zo verwonderlijk want Duifje Vleugelslag kwam uit de pen van striptekenaar Danny die later begonnen is met de reeks Rooie oortjes.

Maar we dwalen af. Ik was bij het groepje Baby Dry. Midden tijdens het optreden, trippelde er plots een klein meisje naar het podium, klauterde er op en ging pal voor zanger Andy staan. En Andy nam haar onmiddellijk op de arm om samen een duet te zingen. Die kleine meid is voorzeker een stralende toekomst beschoren. Zij is duidelijk niet de eerste de beste. Ze wandelde trouwens hier al eens door deze blog: Iliayna Defillet. Onthoud die naam, daar gaan we later nog van horen.

Titel = film in 3 versies.

zondag 19 oktober 2014

Nr. 4


Via de facebook-variant van deze blog kwam deze foto. Het is een reactie op een oude blogpost, over de Zegelstraat nr. 6. Het gaat eigenlijk over een rijtje verdwenen huizen, woningen die afgebroken werden om te wijken voor de prémetro-tunnel. En dan heb ik het dus over de hoek met de Turnhoutsebaan waar nu gewerkt wordt aan het nieuwe politiekantoor.

Het meisje op de foto is Erna Elst. "Naast ons was groentenwinkel "Marcel". Op de foto was ik 3 jaar."

De reconstructie tot nu toe: in de Zegelstraat op nr. 6 was ooit de winkel Van Frans De Leeuw, op nr. 4 coiffeur Jos, en op nr. 2 (denk ik dan) Marcel. Maar dat kan ook nummer 6 zijn geweest, want lijstenmaker de Leeuw kan toen al naar de Turnhoutsebaan zijn vertrokken.

De cijfers zullen ooit wel eens kloppend raken...

Drone




Misschien dat u het ook al gezien had. De driehoekige constructie bovenop een appartementsgebouw op de Turnhoutsebaan. Een drone?  Door de Amerikanen daar geplaatst voor een volgende keer als Fouad Belkacem nog eens op de Turnhoutsebaan strijders zou gaan ronselen? Of door het districtscollege om Koen Kennis terug naar het stadhuis te schieten als ie nog eens over de baan komt fietsen?

Onze hoofdredacteur die vaak op de Turnhoutsebaan komt als hij op weg is naar de Mombasa of de Mokkakapot betrouwde het zaakje niet echt. Hij ordonneerde mij dan ook op onderzoek uit te trekken. En na een klim van 7 verdiepingen stond ik uiteindelijk naast het ding. En het was helemaal geen drone, zelfs geen deltavlieger of ULM. Het bleek een zonwering te zijn.