woensdag 23 april 2014

De Dronken Kamer van Damokles




Kijk, kijk: de ultieme combinatie. Ooit kon je in de Guldensporenstraat terecht voor wijnen en likeuren en op hetzelfde adres ook nog voor de 'verhuring van boeken'.

Ooit - lang geleden -  had ik met mijn vrienden dezelfde droom: een café annex boekenwinkel. De naam hadden we al verzonnen: De Dronken Kamer van Damokles (vrij naar het boek van WF Hermans). Het is er nooit van gekomen.

Waarschijnlijk is het commercieel gezien ook geen gelukkige combinatie. De deur van Guldensporenstraat nummer 40 is niet voor niets al lang geleden dichtgemetst.


Schatten van Deurne: deel 4: Schijnpoort




Mag ik nog eens een keertje de grens van Borgerhout over? Deze keer richting Antwerpen. Op de site “Schatten van Deurne” staat deze foto van de Schijnpoort, een oude toegang tot Antwerpen, op een steenworp afstand van Borgerhout. De Schijnpoort was een poort van de Brialmontomwalling. Ze werd in 1859 gebouwd en in 1970 weerom gesloopt. Schijnpoort verbond het noorden van Antwerpen via een weg over de Schijn met het noorden van Deurne. Als je langs daar de stad binnen kwam was je, als je naar links afsloeg, onmiddellijk in Borgerhout. De kerk op de foto is de Sint-Eligiuskerk die gebouwd werd in 1903-1905.

Schijnpoort is nu een druk verkeerspunt. Maar op de foto te zien was dat toentertijd helemaal niet het geval. Toen kwam alle verkeer vanuit de oostrand voornamelijk langs de Turnhoutsebaan de stad binnen. Op de foto zijn al wel tramsporen aanwezig. Tramlijn 3 werd in 1902 ingesteld tussen Groenplaats en Zuiderplaats. In 1904 werd ze doorgetrokken tot Schijnpoort. En vanaf 1906 denderde de tram dan tot Oude Bareel in Merksem. De foto is dus na dat jaar genomen.

Foto: Jan Pandelaers

dinsdag 22 april 2014

The Loco-Motion



Come on baby, do the Loco-motion, het is een liedje uit 1962. Het gaat over een dansje, over beweging. Eigenlijk over alles wat het mobiliteitsplan van Koen Kennis anno 2014 ontbeert.

Deze foto's nam ik op Spoor Oost, ook daar zal de stilstand de komende jaren oorverdovend zijn. 

Ik vind dat knap: dat je stilstand als vooruitgang kunt verkopen aan de mensen. Echt waar.

maandag 21 april 2014

Bond Krugerplein


Gisteren was er een jazz-concert op het plein, maar er was dus vroeger al een accordeongroep,  "de Eekhoorntjes", gevestigd op het Krugerplein, eind jaren '50. Bernard Van Lent was blijkbaar geen lid.

De Borgerhoutse Squirrels, maar dan anders.

foto: via Richard Frederickx

zondag 20 april 2014

Good vibrations






In wat voor een buurt woon je dan, waar je op een door-de-weekse paaszondag op loopafstand een vernissage en een jazzconcert kunt bijwonen? Daarna nog een filmpje gepikt bij den Dolf trouwens.

Het lijdensverhaal


Dit kwam voorbij op facebook, ik wil het u niet onthouden:

"De vliegende bommen, 26/okt/44, na de bevrijding van Antwerpen, op 4/sept, uit deze puinen (tuinbouwstraat) is mijn moeder als enige van het gezin gered, die tot op de dag vandaag psychisch niet hersteld is van deze vreselijke "vergeltungs" bommen van de duitsers"

Er vielen 32 doden en 77 gewonden.

foto/tekst: Christine Lauwers

Christ lag in Todesbanden



Vandaag is het Pasen. Het is de feestdag waarop Christenen vieren dat Christus uit de dood is opgestaan. Voor de ene is dat letterlijk, voor de andere is dat figuurlijk te verstaan. Het geeft aan dat het leven sterker is dan de dood. Want dat uit de dood steeds weer nieuw leven zal ontspruiten.

Pasen heeft hier ten lande ook elementen van vroegere voorchristelijke feesten overgenomen. Feesten die gehouden werden in de lente bij het ontwaken van de natuur.  Daaruit zou het gebruik van eieren als symbool van vruchtbaarheid stammen. Die eieren werden beschilderd. Of nagemaakt in chocolade. Ze werden in de tuinen gelegd, uitgestrooid door de klokken. De klokken is een typisch katholiek verhaal. De kerkklokken worden niet geluid tussen Witte Donderdag en Pasen. Er werd dan aan de kinderen verteld dat zij naar Rome waren gevlogen om eieren te gaan halen.

Ik moest hier aan denken toen ik voorbij dienstencentrum Den Drossaert fietste en daar in de tuin een appelboom in bloesem zag staan. Of hoe na een donkere winter het leven terug onstuimig groeit en bloeit. Het leven is sterker dan de dood.

Titel = cantate vanJ.S. Bach (opgelet, duurt wel 20 minuten)

zaterdag 19 april 2014

Bonne fête



Bij deze wens ik u allen alvast een heel fijne paashaas. Een soortgelijke groet vertrok ooit richting Bakkerstraat nr. 39.

In die tijd zag dat huis er waarschijnlijk héél anders uit.

Back in time




De straten slibben vol met auto’s. Er hoeft maar ergens iets te gebeuren en heel Groot-Antwerpen is één file. Dan zou je denken dat het stadsbestuur inzet op alternatieven die ervoor zorgen dat de doorstroming gegarandeerd en de leefbaarheid behouden blijft. Niet zo in Antwerpen. Daar heeft schepen Koen Kennis het voorontwerp van het nieuwe mobiliteitsplan gepresenteerd. Kernwoorden zijn: meer autoverkeer in de binnenstad, meer parkeerplaatsen, meer fietspaden, meer tramverbindingen,… De wijkcirculatieplannen waren maar om te lachen. Het mobiliteitsplan is onmiddellijk door verkeersdeskundigen neergesabeld. Kernwoorden hier zijn: onrealistisch, geen keuzes maken is niks doen, haaks op alle tendensen in andere steden,…

Journalist Sacha Van Wiele van GvA vatte het als volgt samen: “De mobiliteitsvisie van schepen Kennis gaat duidelijk niet verder dan de voorruit van zijn dienstwagen. Achter het ‘en-en-verhaal’ schuilt een gebrek aan visie. Het stadsbestuur wil problemen oplossen met achterhaalde 20ste eeuwse concepten. Wie ooit de hoop koesterde dat Antwerpen mee in de top zou staan van moderne steden, kan die nu begraven.

Heel sterk gezegd. Ik zou er nog aan toevoegen. Als je je eigen stad niet creatiever en innovatiever weet te besturen, stop dan met te mekkeren op Wallonië. Of zijn de files in de Arthur Matthyslaan en Karel De Preterlei op bovenstaande foto’s ook al de schuld van Elio Di Rupo en de PS? 

Titel = lied van Pitbul 

vrijdag 18 april 2014

Hoe sterk is de eenzame bakfietser?


Op 4 mei gaat de linkse enclave Borgerhout weer koersen, onder andere met de bakfiets want zo wil het cliché. Voor mij is den Dreihoekkoers inmiddels een echte klassieker, hoger geclassificeerd dan de vercommercialiseerde Ronde van V., maar nog net geen Parijs-R.

De winnaar van deze koers is feitelijk minder belangrijk dan de mensen die dit evenement mogelijk maken, en dat maakt het verschil. 

De organisatoren hebben wat mij betreft nu al gewonnen, voor de tweede plaats: deelnemen & inschrijven HIER.