Definitie(f)

 

 

'Blijvend', zo omschrijft het woordenboek de term 'definitief'. Ik moest daar aan denken naar aanleiding van een stukje van vandaag in de dorpskrant met de kop: Dit is het definitieve plan voor het Moorkensplein.

Iedereen die wel eens een geschiedenisboek heeft gelezen weet dat niets blijvend is. Zelfs plannen niet. En plannen omtrent de herinrichting van het Moorkensplein al helemaal niet.

Een betere kop zou zijn: Het zou best kunnen dat het Moorkensplein er ooit ongeveer zó zou kunnen uitzien.

Maar als De Lijn genoeg busritten schrapt zou op termijn de hele buurt rond het plein autovrij kunnen worden gemaakt. Ik zeg maar iets. Want niets is definitief.

Stereo

 

 

 

 Deze vond ik op het wereldwijde web, het lijkt één foto maar het zijn er twee. Maar eigenlijk toch maar één, want het is twee keer dezelfde. Indertijd kon die bekeken worden door een zogenaamde stereoscoop, een toestel voor het bekijken van stereofoto's. Een soort 3D zeg maar. De viewmaster is nog altijd een bekende afgeleide van deze techniek.

 

Hier was in stereo een straat in Borgerhout te zien. Welke dat dan zou moeten zijn staat er niet bij. En ik weet het niet. Hoewel?

 

Dat grote gebouw rechts, is dat niet het districtshuis aan het Moorkensplein?

 

UPDATE  Jawel, zicht vanaf kruispunt Oedenkovenstraat richting Zonstraat/Moorkensplein!

De kniptrip

Van de week had ik het over de heraanleg van de Bothastraat, en de discussie daarover. Ook rond de plannen van de buurt rond het Moorkensplein is het laatste woord nog altijd niet gezegd. Het definitieve ontwerp voor het Moorkensplein is klaar, maar op het vlak van mobiliteit stroken de plannen niet met wat het district wil. Daarom formuleerde het tijdens de districtsraad nog enkele adviezen voor de stad.
        
Midden januari keurt de stad de definitieve plannen goed, de adviezen van het district al dan niet daarin meegenomen. Vervolgens wordt de buurt geïnformeerd. De werken moeten dan tegen het najaar van 2017 van start gaan en zouden een jaar duren.

Veiligheid voor de zwakke weggebruiker is een pijnpunt. Het Moorkensplein ligt in een erg dichtbevolkt deel van Borgerhout, het wordt intensief gebruikt door heel wat bewoners en spelende kinderen. Wanneer doorgaand verkeer in twee richtingen mogelijk blijft, is voor het district een probleem.

Daarom formuleerde het district onder meer het advies om de as Sergeyselsstraat-Eliaertsstraat te knippen voor autoverkeer, zodat doorgaand tweerichtingsverkeer van auto’s over het plein onmogelijk wordt gemaakt. “Dit om de veiligheid te garanderen van de gebruikers in het algemeen, en van de spelende kinderen in het bijzonder.”

Verder adviseert het district onder meer om het doorgaand autoverkeer op de as Moorkensplein (achter het districtshuis) - Maréestaat te verbieden en de Maréestraat om te vormen tot een autovrij woonerf. De kans dat de stad deze twee adviezen zal meenemen, is echter gering.
“Waar we wel blij mee zijn, is dat het plein aan de kant van de Mellaertsstraat zal worden uitgebreid tot aan de gevels, zodat er geen aansluiting meer kan gemaakt worden met de Eliaertsstraat.”

bron GvA, foto's, HH

Curieuzeneuzemosterdpot

De deelnemers aan CurieuzeNeuzen kregen vandaag in De Roma de definitieve en gedetailleerde resultaten voorgesteld. 

Op 2000 plaatsen in Antwerpen hebben mensen in de maand mei een makelaarsbord met meetsensoren aan hun raam gehangen. 98% van de deelnemers leverden de meetinstallatie weer in. Professor Filip Meysman (VUB), projectleider van CurieuzeNeuzen, lichtte de resultaten toe: “Zowel de stofdepositie als de aanwezigheid van stikstofdioxide werd gemeten. De resultaten tonen aan dat de luchtkwaliteit binnen Ring en Singel beduidend slechter is dan erbuiten.” 

Onderzoek brengt street canyons aan het licht 

Een opmerkelijke vaststelling was dat de luchtkwaliteit sterk varieert op korte afstand. Volgens professor Meysman zijn daar een aantal redenen voor: “Belangrijk is hoeveel uitlaatgassen in een straat uitgestoten worden. Een straat met veel auto’s en nog eens autobussen bovenop zal slechter scoren dan straten rondom die autoluw zijn.” Ook de aanwezigheid van de Ring is een doorslaggevende factor. Meysman: “Het effect van de Ring is merkbaar tot  op 1 à 1,5 km.” Er is nog een derde factor die een invloed heeft, de ventilatie van een straat. In sommige smalle straten met hoge bebouwing blijft de NO2 concentratie hangen.” Het onderzoek bracht aan het licht dat in enkele smalle straten met druk verkeer de luchtverontreiniging zich ophoopt, de zogenoemde ‘street canyons’, zoals de Sergeyselsstraat of de Borsbeekstraat. Tot slot merkte Meysman op dat de luchtkwaliteit jaar na jaar verbetert maar dat toch nog 45% van Antwerpen voor de NO2 concentratie boven de norm van de Wereldgezondheidsorganisatie zit.

Titel = boek, theatervoorstelling en bloesje en body van Zoumi La Mouche

Kunst om op te eten

De Portugese artisanale snacks van Tasca mobiel op de buurderij Gitschotelhof blijken onderdeel van  een hedendaagse kunstproject te zijn.

In Borgerhout heeft het tweejaarlijks evenement voor hedendaagse kunst plaats: BORG. Eén van de deelnemende kunstenaars is de van Portugese afkomst André Catalẫo. Samen met zijn vrouw Lara Dhondt maakt hij artisanaal Portugees lekkers en verkopen zij dat op markten en buurderij Gitschotelhof. Deze activiteit vloeit echter rechtstreeks voort uit een kunstproject van Catalẫo. We ontmoeten hem voor een gesprek in het Carwash theater in Borgerhout waar hij een installatie heeft opgezet. 

“Eigenlijk ben ik in België verzeild geraakt omdat ik een postgraduaat actuele kunst volgde aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Gent. Lara deed een cursus fotografie. En ik ben hier blijven plakken door de liefde.” lacht André Catalẫo. Eigenlijk is hij een schilder maar enkele jaren geleden wilde hij iets doen rond de Tasca cultuur van zijn geboorteland. Catalẫo: “Tasca is de ziel van de Portugese cultuur, alhoewel het ook bestaat in Spanje. Het zijn kleine tavernes, vaak niet meer dan een kamer in een woonhuis waar je een glas kan drinken. En waar de waard of waardin lekkere traditionele snacks maakt. Er hangt vaak een sfeer van een gemeenschapsgevoelen.”  

Die Tasca cultuur dreigt echter te verdwijnen door de moderniteit. Catalẫo: “Steeds meer dringt de regelgeving zich op. De kleine tavernes voldoen niet aan de reglementen van veiligheid en gezondheid, het eten wordt niet voldoende koel bewaard of niet in de voorgeschreven verpakking, enz… Ze zijn vaak ook te klein om de nodige investeringen te doen en dus zijn ze gedoemd om van de kaart te verdwijnen. Maar samen met deze Tasca’s verdwijnt ook het gemeenschapsleven dat zich hier afspeelt.” Daarom dat hij hier voor BORG een installatie heeft opgesteld. Het is een replica van een Tasca met de ‘belotta’ , een hamsoort gepresenteerd in de vorm van een varkenspoot, op de toog. Op een tafel liggen poëziebundels van de bekende dichter Pessoa. Catalẫo: “Gisterenavond heb ik nog voorgedragen uit de bundels. En heb ik ook gezongen. Weet je dat de fado ontstaan is in de Tasca’s?”  

De Tasca Mobiel is dan ook een rechtstreeks gevolg van zijn project rond deze typische tavernes. Catalẫo: “We wilden ook de producten die in de Tasca’s worden aangeboden aan de bezoekers offreren. Ondertussen is dit een voltijdse bezigheid geworden en verkopen wij onze snacks op een aantal markten.” Alles wordt steeds vers, met de hand en door André Catalẫo en Lara Dhondt met veel zorg bereid, tot het bladerdeeg en brokkeldeeg toe. Met behulp van heerlijke artisanale Pasteis de Nata, verschillende Empadas, en verse Sardienenpaté brengen ze de Portugese cultuur in Antwerpen. Tasca Mobiel werkt zoveel mogelijk met dagverse groenten.

Wie graag eens wil proeven kan terecht bij buurderij Gitschotelhof: www.boerenenburen.be Wie meer info over BORG zoekt: www.borg2016.be

(Gelezen in Gazet van Deurne)

Rollfilm

Op zoek naar huisnummer 57 in de Sergeyselsstraat trok ik er maar meteen een digitale foto van. Handig is dat. Terwijl ik net bij nummer 57 moest zijn omdat daar vroeger de vakfotograaf Coens zat. Die net als veel van zijn analoge collega's is verdwenen - hoewel ik vermoed dat Coens al weg was vóór de digitale revolutie.

Hij maakte desondanks knappe foto's.

De ontsnapping

Misschien zag je het witte doek ook hangen aan de poort van De Shelter in de Sergeyselstraat. En dacht je dat het een soort van zonnegordijn was, om de zomerse warmte van oktober tegen te houden. Een reuzengrote zakdoek met knoop om een of andere boodschap niet te vergeten. Of een laken van de bovenburen de dag na hun trouwfeest. Helaas, de bruid was geen maagd meer en de knoop moet dat maskeren.

Maar dat is het allemaal niet. Het is een actie in het kader van de Werelddag tegen armoede die vandaag plaats vindt. Het laken staat symbool voor ontsnappen uit armoede. Deze actie wordt in Antwerpen gevoerd door een tiental sociale organisaties. Ook Samenlevingsopbouw Antwerpen Stad vzw doet mee. En vandaar dat aan alle buurthuizen een laken met knoop hangt. Als verzet tegen armoede en sociale uitsluiting.

Titel = boek

Music & Words

Ik vraag me af waarom een boekbinderij voor een reclame een jongetje met een gitaar gebruikt. Het is eerder een afbeelding die geschikt zou zijn voor een advertentie van Milestones of zo. Heerlijk seventies, dat dan weer wel. En een erg interessant gitaartype.

Dat van de jaren '70 zal wel te maken hebben met de tijd dat boekbinderij Van Ravenstijn nog gevestigd was in de Sergeyselsstraat, op nummer 52 om precies te zijn. In de advertentie duikt het jaartal 1974 op. Tegenwoordig lijkt het me een soort moskee-achtig iets te zijn, maar daar kan ik mis zijn. In ieder geval kunt u er niet meer terecht voor 'gaarloos gebonden boeken'.

Ieders droom telt

In 2012, in de aanloop naar de gemeentelijke verkiezingen, werkten een 100-tal Borgerhoutenaren in buurthuis De Shelter aan een tentoonstelling over hun dromen en inspanningen voor een beter leven. Het resultaat was “Ieders droom telt”. Vier kleurrijke banners vol met boodschappen en ervaringen uit het dagelijkse leven van doodgewone Borgerhoutenaren. De tentoonstelling reisde rond en werd besproken met bewoners van Antwerpen en Borgerhout, met politici van het stedelijke en districtsniveau, met ambtenaren en lokale welzijnswerkers. In maart 2013 stonden de banners zelfs in het Vlaams Parlement;

Vanaf nu staat de tentoonstelling ook in het federaal parlement. 62 mensen trokken voorbije donderdag vanuit Borgerhout naar Brussel om de opening bij te wonen. Kamervoorzitter André Flahaut (PS) mocht het symbolische lintje doorknippen. Enkele volksvertegenwoordigers kwamen afgezakt om te luisteren naar de verhalen achter de creatieve werkjes. 

“Onze mensen waren apetrots.” vertelt Griet Van Baarle van Samenlevingsopbouw Antwerpen Stad vzw: “Niet alleen omdat hun tekeningen in het parlement hangen. Maar ook omdat enkele politiekers de moeite namen om een kijkje te komen nemen. En eigenlijk waren ze ook best onder de indruk om in dit gebouw rond te mogen lopen. Vooral omdat er ook enkele ministers in- en uitliepen. Een deelnemer die Belg wil worden vroeg zich hardop af of ze hier om een Belgische identiteitskaart kon vragen.” 

De parlementsleden die kwamen opdagen, Stefaan Van Hecke (Groen), Miranda Van Eetvelde (N-VA) en Nahima Lanjri (CD&V), namen ook hun tijd om met de mensen te praten. Achteraf bekenden Van Hecke en Van Eetvelde dat ze onvoldoende beseften dat het leren van het Nederlands voor sommige mensen een kolossale inspanning vergt. Lanjri voegde er aan toe dat taal nooit een criterium mag zijn om mensen uit te sluiten van dienstverlening.

Titel = project van Samenlevingsopbouw Antwerpen Stad vzw

Lazy sunday afternoon

Zalig is de zondag die met zinvolle ledigheid kan worden gevuld. In Borgerhout ga je op zo'n zondag te voet een rondje doen: eerst een optreden van Mörg in Mokkakapot, dan de vernissage van Zeno X in de Godtsstraat en ter afsluiting een jazzke in Bar Leon.

Waarschijnlijk heb ik dan nog verschillende andere activiteiten gemist, maar een zondag blijft een rustdag. Ik kan dan maar op 3 plaatsen tegelijk zijn.