Pensionado

Hier gaat een Borgerhoutse politieman met pensioen, dat is in een notendop alles wat ik over deze foto kan zeggen. Gelukkig heb ik nog wat onzekere details om het een beetje spannender te maken.

De hoofdpersoon is die man in zijn grijze jas (onderste rij, derde van rechts). Heel erg blij met zijn vakantie-voor-de-boeg lijkt hij niet. De foto is waarschijnlijk getrokken in de jaren 1960 (maar dat is een heel wilde gok, dat geef ik toe). Er hoort ook een naam bij de meneer in de grijze jas. Het zou Petrus Van den Eynde zijn. En kennen we die naam niet ergens van?

Jawel, trouwe lezertjes zagen hem op deze blog al eerder passeren. Met zijn dienstfiets, in 1922. Maar Petrus is vanaf dit gefotografeerd moment uit gedienstfietst. Hopelijk heeft hij er nog lang van kunnen genieten.

foto via de zoon van Petrus

Potloodventer

Een stukje over piemels. Gewoon omdat het daar ook wel eens over mag gaan. Op 27 januari 1909 deed Carolinia Jonckheer (what's in a name) aangifte bij de politie van Borgerhout dat ze in de buurt van haar straat, de Fonteinstraat, een persoon gezien had die "zijn mannelijkheid toonde en er mee speelde". In de dagen daarna was het van hetzelfde, en dat was uiteraard "oprecht schandalig".

Of de lul ooit is opgepakt is niet bekend. Een dreigingsniveau bestond toen nog niet.

Manu Militari

We zijn er stilaan aan gewend geraakt: uniformen in het straatbeeld. Niet dat ik dat een positieve ontwikkeling vind, maar goed. In 1927 was het waarschijnlijk wat minder evident. Deze foto is op de achterzijde gedateerd: 8 mei 1927, en heeft denk ik iets van doen met de politie van Borgerhout. Ik kreeg deze foto via de zoon van Petrus Van den Eynde (hier te zien op een foto uit 1922). Hij kende het verhaal er achter ook niet, maar in feite gaat het daar ook niet om.

Een mooi beeld van het Moorkensplein en de Eliaertsstraat anno 1927. Ook weer een beetje actueel, nu er weer volop gediscussieerd wordt over de heraanleg van dit hoekje Borgerhout.

Met de P van Parking/Politie/Privilege

Deze foto trok ik eerder (zie blogpost 3 januari 2013) maar is plots weer actueel. Want wat stond er vandaag in de GvA:

De beslissing van het college om het binnengebied achter het politiekantoor in Borgerhout vrij te houden voor 67 parkeerplaatsen voor de politie valt slecht bij de bewoners en districtsbestuur.

“Ik heb de indruk dat de politie een groot probleem vormt bij de realisatie van dit hele project”, zegt buurtbewoner Werner Dua, die vanuit de klankbordgroep Moorkensplein het dossier op de voet volgt. “Ik heb begrepen dat zolang de politie niet naar het nieuwe mastergebouw verhuisd is, er van een buurtpark geen sprake kan zijn. Zeer jammer dat de stad kiest voor een parking voor de privévoertuigen van de politie in plaats van voor meer open ruimte.”

Dat had je natuurlijk al van mijlenver kunnen zien aankomen. Want bij dat nieuwe politiekantoor op de hoek van de Zegelstraat en de Turnhoutsebaan is helemaal geen ruimte voor een parking. En een gratis parkeerplaats is een privilege dat niet graag opgegeven wordt.

En dat terwijl ze ook al onze stoepen als parking gebruiken.... (of als openbaar toilet).

Car 54 where are you?

Het politiebureau in de Maréestraat is gesloten. De politie zit verscholen in de kelder achter zandzakjes en dossiers van onopgeloste zaken. Als je een probleempje hebt, kan je nog altijd naar de blauwe lijn bellen: 0800/123.12. En in geval van een overtreding gelieve zelf het proces verbaal in drie exemplaren in te vullen en door te sturen.

Onze burgemeester heeft wat ie al lang graag wilde: soldaten. Daar vroeg hij een jaar geleden al naar. Toen om die vervelende foorkramers van de weg te schieten. Vanwaar die roep om het leger? Misschien vroeg hij 40 jaar geleden al naar soldaatjes, aan Sint Niklaas. Maar heeft hij die nooit gekregen. Je weet wel, ouders die een pacifistische opvoedingsmodel voor staan. Voor Bartje was dat een trauma. De hele klas soldaatjes en hij moest het met het educatief verantwoorde vraag- en antwoordspel Electro stellen. En voor zijn verjaardag kreeg hij dan weer een Pim-pam-pet ondanks zijn verlanglijstje met 1) soldaatjes, 2) soldaatjes en 3) soldaatjes. Je ziet nu waar dat eindigt: een slimme burgemeester met een onverwerkt verleden. En nu heeft hij ze, zijn para's. Dat je daardoor een sfeer van angst en verdeeldheid creëert is de prijs die hij er waarschijnlijk wel graag voor over heeft. Want dat geeft het leiderschap nog meer glans. Jammer voor districtsraadslid Mattheeussen  want die durft nu helemaal niet meer de straat op.

Titel = lied en tv-serie

Update

Even een status-update met betrekking tot het nieuwe Borgerhoutse politiekantoor. Zoals u weet dateert het huidige gebouw in de Maréestraat uit 1978, en staat/stond op de nominatie om gesloopt te worden en te wijken voor een park (de status-update daarvan is "onzeker").

Maar op de hoek van de Zegelstraat en de Turnhoutsebaan gaat het vooruit. Op het aankondigingsbord ("We werken eraan") staat helaas geen einddatum, en welbeschouwd doet men daar verstandig aan. Het is immers al weer ruim 3 jaar geleden dat ik het al over dit project had, en de krokodil heeft het er sindsdien nog heel lang uitgehouden, op deze hoek.

En als ik dan toch aan het updaten ben: hier komt natuurlijk ook de ingang van de prémetro-tunnel. Daar wordt volgens mij ook al sinds 1978 over gesproken dus ook wat dat betreft gaat het vooruit.

Ooit komt de dag dat Borgerhout helemaal af zal zijn.

Betrapt!

In dit tijdperk kan je niks meer ongestraft ongezien doen.
Case in point : de agent die gauw gauw moest gaan en dat op deze manier deed. En bovendien een tweede overtreding beging.

En voor een waakzame burger met een fototoestel of smartphone is deze situatie uiteraard gefundenes Fressen.

Volgens de woordvoerder van de politie zou de man een gepaste straf krijgen... We bennen benieuwd

Foto : via Het Laatste Nieuws

V van Veldwachter

Omdat veiligheid in Borgerhout blijkbaar weer een actueel thema is:

Bandelierplaten en koppelslot van de Borgerhoutse veldwachters. Rechts boven: deze van Nicolaas Bosquet, veldwachter te Borgerhout van 14 februari 1836 tot 1 januari 1849. Brigadier sedert 23 oktober 1839. Overleden te Brussel op 1 november 1868.

(uit: 125 jaar Politie te Borgerhout)

The Police

De verdwenen Gendarmerie in de Oudstrijdersstraat, in 1893 werd daar de Rijkswachtkazerne in gebruik genomen. Vanaf 1955 was het een politiekantoor, en nu is het een appartementencomplex. Sindsdien wordt The War On Drugs niet meer gevoerd vanuit deze straat.

 We plaatsten hier al eerder foto's van het gebouw (hier/daar). 

bovenste foto (1980) uit het archief van het Agentschap Onroerend Erfggoed

Buiten gebruik (tel. 101)

Gezien in de Maréestraat, bij het gesloten politiekantoor (het was een, zon- en misschien ook wel een feestdag). 

Een soort van politiehulpmelder (antiek Borgerhouts voorbeeld HIER). Maar het ding doet het niet ('misbruik wordt gestraft' staat erbij. Bij deze een mededeling aan de bevoegde instanties: het is reeds misbruikt), en er hangt dus een briefje aan: 'buiten gebruik'. Voor dringende gevallen gelieve uw gsm te gebruiken (tel. 101).

Het hele politiekantoor zal binnen afzienbare tijd trouwens buiten gebruik zijn, wegens de geplande verhuizing naar de Zegelstraat. Misschien werd dat ook wel tijd, qua update van dienstverlening en zo.

Caféheibel met bier, frisdranken en ...

... en "zinvol politioneel geweld".
Ja ja, een avondje in Borgerhout tijdens de warme zomer van 1975.


Wat is er van de kwestie?

Een jongeman - boven zijn theewater - vraagt in café Drijband om een biertje, dat hem prompt wordt geweigerd door de uitbater. Die biedt hem in de plaats  een cola aan, die even prompt over hem wordt uitgekapt.

Er volgt een woordenwisseling en er vallen slagen.
De opgetrommelde politie wordt bedreigd met een stukgeslagen glas. Uiteindelijk trekt één der agenten zijn wapen en vuurt na verwittiging op de agressieveling. Diens long wordt doorboord en hij zal afgevoerd worden naar het Middelheimziekenhuis.

Toen begonnen de problemen ... Het aanwezige publiek is nu in 2 groepen verdeeld: pro en contra het gebruik van het vuurwapen om de agressieveling te stoppen. Versterking moet worden opgetrommeld om de gemoederen te bedaren.

Blijkt later dat de agressieveling - ene Leon De Winter uit de Drossaertstraat - eerder die avond in de Groenstraat een vrouw heeft afgeranseld en de politie hem sowieso zocht. En dus vond in den Drijband.

En als u denkt dat het verhaal hier eindigt...
Op een avond in september besluiten de halfbroer van Leon en twee vrienden uit wraak het café kort en klein te slagen en richten voor 300000 frank schade aan. Ook zij worden door de politie opgepakt, er is gelukkig geen vuurwapen voor nodig.


Foto en bron: De Volksgazet 6 augustus en 8 september 1975

Afscheid met uitstel

Vier jaar geleden al namen wij op deze blog afscheid van de krokodil op de hoek van de Zegelstraat en de Turnhoutsebaan, maar hij staat er nog steeds. Het is nog altijd de bedoeling dat de ingang van het pre-metrostation Zegel in zijn plaats komt in combinatie met een nieuw politiekantoor. Dat moet er uit gaan zien zoals op het bovenste plaatje (van de site van AG Vespa). Tot dan zitten we nog altijd met een krokodil opgescheept.

PoliBor

Belofte maakt schuld. Deze foto hangt in het groot in de Oudstrijdersstraat, ik schreef er eens een stukje over en beloofde toen de foto nog eens apart op deze blog te zetten. Bij deze. 

Verklaring van de feiten: op de voorgrond de De Costerstraat, centraal de oude Rijkswachtkazerne. Afgebroken, zoals trouwe lezers inmiddels weten. Deze foto werd trouwens genomen in 1980.

En toen bedacht ik me dat in de 2.926 geposte stukjes op deze blog over Borgerhout de politie verdacht vaak vernoemd wordt. In die mate zelfs dat ik alle vermeldingen over de politie in Borgerhout verzameld heb onder een nieuw label. Gewoon klikken, en alle zaken staan op een rij.

foto uit het archief van het Agentschap Onroerend Erfgoed

Paddy wagon

In 1950 vernieuwde de Politie van Borgerhout haar fietsenpark en kocht ze een motorfiets met zijspan en een politiewagen.

Dit mag nu lachwekkend overkomen, maar het was na de oorlog toch een kleine vooruitgang.

De auto op de foto is een Ford F1 pick-up en werd door de politie gebruikt tussen 1950 en 1961.

Wat technische informatie:

De wagen werd gebouw door Ford Dearborn tussen 1949 en 1952. De motor was een 6 cylinder met 3,7liter cilinderinhoud. De wagen woog leeg zo'n 450 kilo.

Nieuwprijs in 1950 was ongeveer $1150.00. De gemeente heeft dus wel wat kosten gedaan...

Foto: Ergens op Internet. Titel etymologisch verklaard.

Constructie

Het verdwenen Rijkswachtgebouw in de Oudstrijdersstraat kwam hier al meerdere malen ter sprake (voorbeeld), maar een foto met die vreemde houten constructie op het dak ontbrak tot nog toe.

Een mens vraagt zich dan af waar dat voor gediend zou kunnen hebben. Uitkijkpost? Lanceerplatform voor de Vliegende Brigade?

Suggesties zijn welkom.

foto uit de collectie van Hendrik Roelandt

Politiecentrum

Dit is de voorkant van een mapje met informatie over de politie Borgerhout, dat uitgegeven werd ter gelegenheid van de opening van hun nieuwe buro in de Maréestraat in 1978. Zoals bekend staat het gebouw nu op de nominatie om gesloopt te worden want er zijn plannen voor een nieuw kantoor op de hoek van de Turnhoutsebaan en de Zegelstraat.

In het mapje kon men allerlei nuttige informatie vinden over de werking van de Borgerhoutse politie. Bijvoorbeeld: bij de wijkagent kon men terecht voor allerlei attesten, zoals een bewijs van oorlogsschade door een vreemde mogendheid. En andere praktische zaken natuurlijk.

uit de collectie van Miguel Duro Gonzalez

Houder der kaart

Het gaat hier de laatste tijd nogal veel over de politie. Dat is niet omdat we dikke vrienden zijn, maar gewoon toevallig. Zagen we hier van de week al het voltallige Borgerhoutse politiekorps van 1962, vandaag richten we ons op het individu. En die heet Jos Van Hove.

Jos kwam hier ook al eens voorbij, als verbalisant bij dat verschrikkelijke ongeluk op de Singel. En dit is zijn politiekaart.

Zo'n kaart moest eigenlijk ingeleverd worden als een agent met pensioen ging. Maar dat is buiten de beroepseer gerekend. Een getuigenis die in onze mailbox viel (niet van Jos dus, want die is niet meer onder ons):

"Die politiepassen ook. Jarenlang vloek je op je werk. Maar als dan het pensioen nadert begin je emotionele banden te ontwikkelen met bepaalde symbolen van je slechte relatie met je zo dikwijls verwenste werkgever en je wilde dat symbool houden. En dan stelde de begrijpende administratie chef een akte van verlies van identificatiekaart op. Je wist dan terwijl je die akte typte dat je pure valsheid in geschrifte pleegde. Maar iedereen deed mee. Als je die aktes zou bundelen dan kreeg je een compendium van valsheden in geschrifte. Idem voor de politiebadges die (sinds 1978??) ingevoerd werden. Die dingen moesten ingeleverd worden; “om misbruik te voorkomen”."

Lang leve de ambtelijke ongehoorzaamheid, want daardoor is deze kaart toegevoegd aan het online-archief van Borgerhoutse trivia.

uit de collectie van Miguel Duro Gonzalez

Korps

Dus: vroeger was Borgerhout een zelfstandige gemeente, en het had vanzelfsprekend ook een eigen politiekorps. En die waren met veel. Zoveel agenten bij elkaar zie je in Borgerhout nooit meer (rellen daargelaten).

Deze foto is in 1962 genomen in het districtshuis, toen gemeentehuis. Burgemeester Sledsens zit vooraan in het midden, en allebei de vrouwelijke agenten aan de uiteinden van die rij.

Oplettende lezertjes hebben natuurlijk allang gezien dat deze foto hier al eerder te zien was (klopt), maar die had ik gescand uit een boekje. De kwaliteit van deze scan is aanmerkelijk beter. Opklikken en koppies kijken.

foto uit de collectie van Miguel Duro Gonzalez

Non-fictie

Geen literaire pretenties in deze bijdrage, gewoon keiharde non-fictie over de verschillende onderkomens van de politie in Borgerhout.

foto 1: In 1893 werd in de Oudstrijdersstraat de Rijkswachtkazerne in gebruik genomen. Vanaf 1955 was het een politiekantoor, en nu is het een appartementencomplex (oude foto's voor/na: hier). Op de foto het buro van de commissaris (uit Borgerhout 1958, dank aan Jef Neefs), en dus zat daar in die tijd waarschijnlijk Frederik van Doosselaer (*1891), commissaris van 27 december 1946 tot 1 juli1959.

foto 2: In 1978 verhuisde de politie van de Oudstrijdersstraat naar de Maréestraat. Een hagelnieuw en hypermodern complex dat binnenkort afgebroken zal worden vanwege een park. Die foto werd genomen in 1983 (door Miguel Duro Gonzalez).

plaatjes 3 & 4: Die komen van een presentatie van een aantal weken terug, over een geplande verhuizing van de politie naar de hoek van de Zegelstraat en de Turnhoutsebaan. Verklaring plaatje 3: geel = de ingang van de pré-metrotunnel, blauw het politiegedeelte en rood de onvermijdelijke appartementen. Daaronder een wat aanschouwelijkere voorstelling van de inplanting.

Toch een scheutje fictie misschien.

Waardig herdacht

Over het oorlogsmonument aan het districtshuis had ik hier al eerder, maar dan vooral over de maker Rik Sauter, "onze gekende Borgerhoutse beeldhouwer".

De plaat werd onthuld tijdens de bevrijdingsfeesten van september 1951, en het bevat de namen van de 10 Borgerhoutse agenten die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen in de concentratiekampen.

Die bevrijdingsfeesten duurden het hele weekend. Op zaterdag was er een taptoe "welke tal van straten doorkruiste en waaraan een talrijke menigte deelnam" en 's-avonds was er op het Moorkensplein een groot vuurwerk.

Op zondag werd de plaat onthuld, en dat ging gepaard met een bloemenhulde, muzikale bijdragen en de gebruikelijke toespraken. "'s Avonds had in de gemeentelijke feestzaal der Turnhoutsebaan, 92, een gezellige feestavond plaats de bevolking aangeboden, waarbij het Animo Ensemble met de grote animatrice Jetty Sirelle en nog andere medewerkers de feestvreugde op een hoog peil hielden en even groot sukses oogstten. Borgerhout heeft de verjaring der bevrijding waardig herdacht."

plaatjes: de Gazet van Antwerpen 10-9-1951, Het Laatste Nieuws 11-9-1951 (allebei uit het gemeentearchief van Borgerhout), onderste foto: Jef Neefs, die verder wist te melden dat de agent op de bovenste foto René Van Peer is (deed later de marktpolitie).