Finita la cinema (3)

We bevinden ons in de Bothastraat, nabij een omgeving die binnenkort lichtjes zal veranderen.

Inderdaad, na jaren leegstand zal zaal Cattelberg (foto 1) worden afgebroken en op de ruïnes zal nieuwbouw verrijzen. Wat ons tot enige geschiedschrijving noopt, of wat had u gedacht?

In 1913 verrijst hier een feestzaal/bioscoop, die volgens De geschiedenis van Borgerhout van Poly Putman uit 1955 de langst bestaande zaal in Borgerhout was en in De kinema verovert de Scheldestad van Clement Wildiers wordt 1913 als stichtingsdatum vermeld en ene Pierre Vermeiren als stichter.

In 1950 heet de zaal nog Botha, maar wanneer ze door Georges Heylen wordt overgenomen, verandert deze de naam in Victory.

De zaal werd volgens gewezen Rex-medewerker Willy Magiels gesloten op 6 mei 1976.
Vervolgens werd ze gekocht door de gemeente Borgerhout, die ze in 1980 feestelijk opende als seniorencentrum. Na een tijd vervult ze dat doel ook niet meer en wordt ze de locatie voor rommelmarkten en stemlokaal bij allerhande verkiezingen. Daar is ze ruim genoeg voor, zoals foto 2 toont.

In 2006 neemt Vespa de beslissing om de zaal af te breken en er flats te bouwen. De bouwaanvraag wordt in 2009 gedaan, de afbraakwerken starten ergens na Pasen 2010.
Foto 3 toont een simulatie van het bouwwerk dat er in de plaats zal komen.


Info uit: Het paleis om de hoek van Frank Heirman. Foto's : uw Erwin

Borger-Rock-O

Ha! voor een plectrum of een nieuwe setje snaren hoeft u niet meer met tram 10 naar het centrum! Een nieuwe winkel aan de Turnhoutsebaan, en voor de verandering eens geen nacht- of telefoonding maar het betere jongensspeelgoed: gitaren. De winkel heet MilesTones en ze hebben ook een website. Support your local scene en schaft u uzelf een nieuwe gitaar aan.

(Als u van uw vrouw geen nieuwe gitaar mag kopen omdat de oude volgens haar nog goed genoeg is: een cursus gitaarvernietigen vindt u hier, professionals doen het zo)

Artikel 507

In de categorie angstaanjagende spreuken op de wagens van Brouwerij Van Meerbeeck zagen we eerder al een cryptische verwijzing alsook een dreigement aan potentiële dieven.

Vandaag zien we Henri of één van zijn assistenten als juridisch adviseur. Hij wijst op artikel 507 van de strafwet. Flesschendief, de doodstraf! Een ietwat brede interpretatie van

Met gevangenisstraf van acht dagen tot twee jaar en met geldboete van zesentwintig [euro] tot vijfhonderd [euro] worden gestraft de beslagene en allen die voorwerpen waarop tegen hem beslag is gedaan, in zijn belang bedrieglijk vernietigen of wegmaken.

Foto uit de collectie van Hendrik Roelandt

In 't jaar '13

De Turnhoutsebaan ter hoogte van de Hogeweg (links) in het jaar 1913. De Bothastraat met op de hoek café De Pauw is net niet te zien want de boerderij staat in de weg. Maar als we een paar stappen naar voren zetten lukt het wel: klik.

Hetzelfde kruispunt zien vanuit de Hogeweg kan hier. Overigens vindt u op deze plek tegenwoordig een enorm paasei. Die was in 1913 nog afwezig. Esthetisch gezien was het toen een mooie tijd.

Foto uit de collectie van Charles Cavens.

Verloren paradijs

Net nu ik helemaal in mijn haak- en breiperiode ben, komt deze foto ons toegewaaid. Een paradijs vol scheepjeswol...

Hélène Feyaerts legt uit:

Tussen 1980 en december 1987 heb ik op de Turnhoutsbaan 52 een winkeltje gehad in "dameshandwerken" ttz breiwol en handwerkmaterialen. Het was over badkamerwinkel "Cassiers, eigenlijk verpakken wij water" en naast de "Vismijn van Borgerhout"

Met dank aan mevr. Feyaerts voor de foto en de uitleg erbij!

Melkhuis (3)

Toen de laatste koe vertrokken was bleef er van het oude melkhuis in de Groenstraat weinig meer over dan een bouwval. Een journalist die door een gat in de poort keek achtte de kans zeer klein dat het ooit nog iets zou worden.

Inmiddels weten wij beter: het is nu een bed & breakfast.

Foto's uit de collectie van Hendrik Roelandt.

Paasei

Nog niet bekomen van de voorjaarskerstboom op de baan en het exemplaar in de Kattenberg nog steeds elke ochtend groetend, staan we nu perplex naar het paasei op de Turnhoutsebaan te kijken.

Woorden schieten hier tekort.

(Foto door Elise, 27 maart 2010)

Nieuwe plannen

"Om voor het district Borgerhout een nieuw park te kunnen realiseren keurde het stadsbestuur vandaag het voorstel voor het groenproject 'Moorkensplein en omgeving' goed. Het projectvoorstel wordt nu verder uitgewerkt. Borgerhout is het meest dichtbevolkte en dichtbebouwde district van de stad. Nieuwe groene en open ruimte van een betekenisvolle omvang creëren, impliceert noodgedwongen afbraak. Dat is evidenter waar het (grotendeels) om stadseigendommen gaat.

De omgeving rond het Moorkensplein, dat door de centrale ligging het hart van het district vormt, komt in beeld voor extra groen omwille van de vele stadseigendommen daar. Het zou dan een nieuwe centrumplek kunnen worden: een combinatie van een vernieuwd stedelijk plein en park, centraal in het district én met een hoge en hedendaagse verblijfskwaliteit.

Voor hierover een beslissing valt, worden het verkeerscirculatieplan en alternatieve parkeeroplossingen verder bekeken, en gebeurt de afstemming met het lopend locatieonderzoek rond publieke functies in Borgerhout. Parallel onderzoekt de stad welke nevenfuncties in het historische districtshuis kunnen worden ondergebracht en welke financiële gevolgen dit ambitieus groenproject zou hebben.

In juli 2010 moeten de onderzoeksvragen voldoende beantwoord zijn om over de betaalbaarheid, haalbaarheid en voortgang van dit mogelijk groenproject voor Borgerhout te kunnen beslissen."

Uit de GVA, volledig artikel hier. Foto: een pré-groen Moorkensplein, want in zwart/wit.

Gids door de Peperbus (2): Mozaiek

De Gids voor bezoekers, p. 1:

"De hoofdingang onder de toren krijgt zijn charme van de halve bogen ondersteund door slanke zuilen in arduin en van de nissen in de muren. Boven de deuren is het timpaan versierd met een kunstig mozaiek in Email de Venise. Het is gemaakt door de gebroeders P. en A. Pellarin, naar een schilderij uit de 1e eeuwen van het Christendom. Het stelt de Calvarie voor: Jezus aan het kruis met daarnaast zijn H. Moeder en de H. Apostel Johannes."

Het bedrijf Pellarin (Pavements, Mosaïques en Marbre) was gevestigd in de rue de la Princesse in Molenbeek. Deze "mosaistes" waren in de Belle Epoque ontzettend actief in het Antwerpse. In de Zoo (voor bewijsfoto kijk je maar op deze blog) en in de straten van Zurenborg zijn bijvoorbeeld talrijke werken van hen te zien.

(Info uit de gids, info over Pellarin van www en foto van Hans)

Zomertijd/wintertijd (zoek de verschillen)

Op de bovenste foto: de Engelselei in de zomer, onder: dezelfde straat in de winter. U ziet, seizoenswisselingen kunnen nogal ingrijpend zijn. Misschien groeit er deze zomer opnieuw een muurtje.

Morgen gaat de zomertijd trouwens weer in. Niet vergeten de klok te verzetten dus (1 uur vooruit).

Foto's: David Michiels

Jubelfeest 1926 (11)

De kranten staan er vol van, van de zedendelicten binnen de RK kerk. Maar er is niks nieuws onder de zon hoor. Zie hier de Jubelstoet van 1926 in de Godtsstraat. De tekst op het bord op de onderste foto is niet helemaal leesbaar, maar er staat duidelijk iets op over 'jeugdvereeniging' en 'misbruik'. Toen al! In dienen tijd!

Foto's uit de collectie van Geert Janssens.

WatLab?

Aan de Berchemlei staan de gebouwen van het Waterbouwkundig Laboratorium, het onderzoekslaboratorium van de Vlaamse Overheid dat zich bezighoudt met alles wat met water te maken heeft.

Met alles bedoelen we dus best veel: van het bestuderen van getijdenwerking tot watervervuiling, van golfbrekers aan de kust tot de uitdieping van de Schelde en de sluizen van het Panamakanaal.

Binnenkort komt op de terreinen van het WatLab, zoals het vriendschappelijk wordt genoemd, ook nog eens een heel bijzondere boot te staan. Het Vioe, Vlaams instituut voor het onroerend erfgoed, zal er de Doelse Koggen bestuderen. Later meer daarover.

Luchtfoto met dank aan Bing Maps

Albert Poels

In de Arthur Matthyslaan staat een beeld van de Antwerpse beeldhouwer, medaillist en juwelenontwerper Albert Poels (Berchem, 1903 - Borgerhout, 1984). Het staat tegenover zijn woonhuis dat hij daar rond 1938 liet bouwen.

Van hem zijn talrijke dierenbeelden bekend, maar ook figuren uit de literatuur en de folklore, portretten van kunstenaars, heiligenbeelden, grafstenen en monumenten. In het Antwerpse centrum zijn vele Mariabeelden te zien die gevels van huizen sieren, onder andere op de Grote Steenweg te Berchem en op het Antwerpse Sint Jansplein. Ook de monumentale beelden aan de gevel van het Sint Lievenscollege in Antwerpen zijn van zijn hand. Op deze blog kwamen we hem al eens tegen in de Jozef Posenaerstraat.

Foto's: Jef Neefs

Paparazzo / Held

Stond ik vanmorgen op mijn terras met als vaste voornemen een foto te nemen van en een postje te doen over de Peperbus en de zon en de aanstormende lente.

Door dat beeld als metafoor te gebruiken zou ik de toekomst én het verleden van Borgerhout vertellen. Terloops zou ik daarbij u, buurtbewoners en geïnteresseerde lezers betrekken.

Het zal voor een andere keer zijn. In mijn ooghoeken zag ik immers iemand door het park bewegen. Dokter Casman, voorzien van een prikker en een vuilbak. De afvalberg van een zonnige woensdagnamiddag aan het wegwerken. Een held. Echt waar.

Applaus.

Gids door de Peperbus (1): Communiebank

De gids voor bezoekers is een schat aan informatie. Alleen spijtig dat er zo weinig prentjes bij staan. Ik combineer de twee in een reeksje.

Ziehier de communiebank, van alle kanten bekeken tijdens de restauratie van de Sint-Janskerk in 1963. Het is, zoals u kunt zien "kunstig smeedwerk". De bank is een realisatie van de ons onbekende "meester Finoelst" uit 1891.

(Foto's uit de collectie van Frank Cavens, info uit de gids)

Eviva España

"Eviva España", de hit van onze eigenste Samantha kwam hier al eens eerder ter sprake (als bonus trouwens hier nog een filmpje met een stomende uitvoering van haar hit).

We doen de Spaanse sferen nu visueel over. Zie hier: Spaanse ruiters op het Laar tijdens Borgerrio 2009.

Je zou van minder zin krijgen in de zomer.

Foto: David Michiels

Trots

Vorige week vond ik tussen mijn tig ongelezen mails een mooi exemplaar dat mij zeer verheugde.

Karel Willems zag mijn blogpost over de eerstesteenlegging van de nieuwe OLV ter Sneeuw en wist dat hij ergens nog wel de film van die gebeurtenis had liggen. Die wordt straks gedigitaliseerd en komt nog wat later helemaal op deze blog terecht. Als alles loopt zoals het zou moeten lopen en onder voorwaarden en alles erop en eraan.

De mannen die hier trots poseren voor hun nieuwste bouwwerk zijn in mijn gedachten trots dat hun werk hier wordt overgedaan. Als er nu toch één van die gasten zichzelf zou herkennen hé, dat zou de max zijn.

Winkelketen

Deze foto is rond 1913/1914 genomen in de Zegelstraat, die toen nog Sint Jozefstraat heette. We zien de winkel die ooit gevestigd was op nummer 29, een niet meer bestaand nummer (ongeveer tegenover het CMO-gebouw, waar nu de Reizigersstraat is). Het pand is rond 1985 afgebroken.

Vrouwen en kinderen zijn uitgelopen voor de fotograaf. Van een paar mensen weten we nog de namen: het meisje op de arm uiterst rechts is Angèle Hodister (1911-1994), later echtgenote van Karel Wessels. De dame die haar vasthoudt is Coleta Thijs (1885-1971), niet de moeder van Angèle want die staat ernaast (links ervan): Clothilde De Schrijver (echtgenote van Stan Hodister).

Het kleine grijze vrouwtje daarnaast is de moeder van Coleta Thijs, nl. Lies De Wit (echtgenote van Franciscus Thijs) en daarnaast haar zus Anna Catherina (Trien) De Wit (echtgenote van Victor Arnoldus Smits) (1849-1917).

Foto en info: Johan Slootmans

De cowboy en de pannenkoek

Als we sommige media moeten geloven, begint het hier in Borgerhout meer en meer op het Wilde Westen te lijken.
Vroeger was het beter, lezen we tussen de regels door.

Zaterdag 19 september 1981

Vandaag mogen de Reuskens nog eens op stap.

Reden genoeg voor meneer Van Deun van de gelijknamige supermarkt om een pannenkoekenwedstrijd te organiseren.

Foto's uit de collectie van Sonja Van Deun

Famous when you're dead

Een treurig stukje met als thema 'jonge mensen, moord en postume roem'.

Zoals we allemaal nog weten werd in 2002 Mohamed Achrak neergeschoten in de Schapenstraat, waarna zijn vroegtijdige en zinloze dood de aanleiding was voor een hoop heibel (rellen en veel politieke flauwekul).

Een beetje een vergelijkbaar Borgerhouts geval, maar dan uit een andere tijd: Herman Van den Reeck. Ook hij was niet beroemd tijdens zijn leven maar werd dat pas na zijn dood. Hij werd geboren in Borgerhout op 21 april 1901 en stierf in Antwerpen op 12 juli 1920 door een politiekogel. Van den Reeck werd 19 jaar.

In de oorlogsjaren 14-18 collaboreerde een deel van de Vlaamse Beweging met de Duitse bezetter om zo een aantal Vlaamse grieven en zelfs Vlaamse onafhankelijkheid te verwezenlijken, en dat werd ze na de bevrijding niet in dank afgenomen. De eerste guldensporenviering na de oorlog (11 juli 1920) werd dan ook verboden door de stad Antwerpen. De viering ging daarom door in Borgerhout (hier kan alles, dat blijkt maar weer). Nadien trok de menigte toch naar Antwerpen, en daar liep het dus fout.

Na zijn dood werd Van den Reeck - net als Mohamed Achrak - direct tot martelaar uitgeroepen, in zijn geval voor de Vlaamse zaak. In die kringen wordt hij trouwens nog altijd herdacht. In 1966 werd hij bijgezet op het Schoonselhof, naast Hendrik Conscience.

De kerkelijke plechtigheid van 1920 vond plaats in de Sint Annakerk in de Goedendagstraat.

Un rude hiver

Gisteravond om 18.32 uur is de astronomische lente begonnen. Daarom als afscheid van de strengste winter in 14 jaar een ijzig plaatje: de daken van de Mertensstraat met op de achtergrond de Peperbus.

Woensdag wordt het 17 graden!

Foto: Jan Seurinck, december '09.

Linken

Hoewel wij, zijnde de blog Krugerplein & Peperbus, natuurlijk geen heemkundige kring zijn, hebben we er wel linken mee. In de zin van gelijkenissen, bijvoorbeeld dat wij ook oude foto's over Borgerhout bij elkaar brengen. Maar ook in die zin dat wij fijne contacten onderhouden met de echte heemkundigen van Borgerhout. Digitaal natuurlijk, maar ook in het echt.

En daarom wordt onze blog deze maand in de kijker gezet op de heemkundigwebsite! Leuk vinden wij dat.

Nog een andere link. Overal in Vlaanderen is men de laatste jaren in gang geschoten met het digitaliseren van oude foto's over de eigen streek. Een fijn voorbeeld is de site van westhoek verbeeldt, een initiatief dat draait op vrijwilligers en op zoek gaat naar foto's bij privé-personen. Echt leuk zijn de filmpjes. Vooral het eerste.

(Op de foto: cover van het heemkundige handboekje nr. 3 2009 van het Gitschotelbuurschap)

Over Rik Sauter, oorlogsslachtoffers en een eenmansaktie

Rik Sauter was beeldhouwer van portretten, medaillons en monumentale werken. Hij kreeg onder meer zijn opleiding aan de Academie van Antwerpen bij Frans Deckers, het NHISKA bij Thomas Vinçotte en in het atelier van Frans Joris. Zijn eerste tentoonstelling vond in 1916 in Antwerpen plaats. De talrijke exposities tijdens de jaren twintig in Antwerpen, Brussel en Gent vestigden zijn naam als portrettist. Tijdens die periode maakte hij talrijke monumentale heiligenbeelden voor kerken in en om Antwerpen. Sauter gaf tekenles aan Sint-Stanislas in Berchem en het Sint-Lievenscollege in Antwerpen. Vanaf de jaren dertig tot de jaren vijftig voerde hij talrijke monumentale opdrachten uit in het Antwerpse, onder meer voor de gevel van het Sint-Lievenscollege. Hij was ook voorzitter van de Kring der Plastische Kunstenaars van Borgerhout.

Werk van Rik Sauter is te zien aan de Oost(buiten)gevel van het districtshuis, en vermeldt de namen van de Borgerhoutse agenten die gedeporteerd zijn tijdens de tweede wereldoorlog en stierven in de concentratiekampen. Op de onderste foto een koperen gedenkplaat met de namen van militairen, burgers en weerstanders die stierven door toedoen van de Duitsers. Die plaat hangt binnen in het gemeentehuis, tegen de zuidmuur, aan de overloop van de trap naar de eerste verdieping.

In de zeventiger jaren heeft een dame herhaaldelijk een eenmansoptocht gehouden rond het gemeentehuis om te protesteren (bij toenmalig burgemeester Stappaerts) tegen het feit dat de agenten buiten in weer en wind moesten hangen, terwijl de soldaten en burgers lekker warm in het gemeentehuis hingen.

Foto's en info: Jef Neefs

Smet

Wat op deze blog al werd voorspeld, is jammer genoeg bewaarheid geworden: het on-line inschrijvingssysteem voor kleuter- en lagere scholen in Antwerpen is een ontzettende soep geworden. Een paar duizend kinderen hebben binnen Antwerpen geen school gevonden. De frut sprak gisteren zelfs van fraude, een krasse berichtgeving die mij voor één keer niet verwondert.

Omdat lezersbrieven in de gazet doorgaans niet veel opbrengen, en niet iedereen een eigen advocaat kan betalen, kun je op 7 juni onderwijsminister Pascal Smet persoonlijk van uw grieven op de hoogte stellen. Hij doet een Tour de Flandre en zetelt die dag in de Roma. Inschrijven kan hier.

(Op de foto: betere tijden, school Helmstraat in 1938.)

Jagerstraatje

Terug naar 1920, toen Borgerhout extra-muros zo te zien nog een agrarisch karakter had. Dit is het Jagerstraatje, uiteraard volledig van de kaart geveegd. Wie wil weten wat er tegenwoordig op deze plaats te zien is fietst even naar de Stenenbrug ter hoogte van nummer 53. Ongeveer tegenover de Joe Englishstraat dus.

Nog even wat citeren uit Fl. Pims (1936) om het historisch wat verder te kaderen: "Jagersstr. - Bij de Luisbekelaar, op den zoom van de Schijnvallei. Genaamd naar den herberg den Jager, afgebroken in 1861, en naar den "Jagersweg" leidende van de Drijhoekstr. naar den Kerkendijk. Gedeeltelijk verlegd in 1853."

Foto uit de collectie van Hendrik Roelandt.

Alles nieuw!

De Shim Oase heeft al enkele weken de rolluiken naar beneden. De school staat leeg in afwachting van de grote werken die de school klaar moeten maken voor een volledige omwenteling.

Intussen hangen om de hoek, in de vroegere meisjesschool aan de Leningstraat, affiches omhoog. Daarop wordt het nieuwe educatieve project voorgesteld dat daar vanaf 1 september te vinden is. De Muze zal de kinderen onderwijs brengen volgens het Daltonprincipe.

Foto van mezelf deze morgen, let ook op de botjes op de plant, het wordt lente!

Fietsenbergplaats

Gisteren kregen de bewoners van de Sint Jansbuurt een brief van het district in de bus. Men peilt naar de interesse om een gesloten en overdekte fietsenbergplaats in te richten. (Interesse? Neem voor 1 april contact op het wijkoverleg Borgerhout, Groeningerplein 1).

Dat is een goed idee. Want al die fout geparkeerde fietsen, daar krijg je wat van. Op de foto: een fout geparkeerde vouwfiets in de Sint Marcusstraat, tegen de Peperbus (oktober '08).

Foto: HH

Cultureel erfgoed

Onder cultureel erfgoed wordt verstaan: wat door vorige generaties is gebouwd of gemaakt en wat nu nog bestaat en tegenwoordig monumentale of museale waarde heeft.

Kledij bijvoorbeeld is een vorm van cultureel erfgoed. Ook interessant vind ik. Hier zien we de typische Borgerhoutse klederdracht van zowat midden de jaren '80. We zien een klas van het lyceum, gemengd zowel naar geslacht als naar afkomst.

De struiken op de achtergrond zijn tot volle wasdom gekomen en de Peperbus is gewoon zijn ietwat plompe zelf. De zekerheid van gebouwen is soms ook niet mis.

Ook hier geldt: mensen die zichzelf herkennen: contacteer de redactie met meer foto's uit uw jonge Borgerhoutse jaren.

Foto uit de collectie van Hendrik Roelandt

Neomiddeleeuws

Net zoals de deur in de Florastraat die we eerder al eens onder de loep namen, zijn deze twee houten dakkapellen in de Van Geertstraat goed gelukte voorbeelden van neomiddeleeuwse inspiratie. Zo rond 1900 is dat heel erg in de mode, middeleeuwertje spelen.

De technisch complexe, pittoreske ontwerpen vereisen de terugkeer naar de aloude ambachten: leidekkers en timmerlieden hadden in die tijd goed te doen. Op de foto een populair model met uitstekend dakstoeltje.

(Foto van Hans die dacht dat hij een eeuwenoud bouwkundig relict te stekken had, 23 augustus 2009.)

Veldopname

Het kruispunt Turnhoutsebaan/Helmstraat - vroeger Veldstraat - is op deze blog al eens bekeken, maar dan vanaf de andere kant. Vanaf de Turnhoutsebaan dus, want nu staan we in de Helmstraat.
De bovenste foto lijkt redelijk onherkenbaar, maar toch zijn er aanknopingspunten. Vergelijken kan met de onderste foto, op dezelfde plaats genomen maar dan in 1995. Sindsdien is er natuurlijk het een en ander veranderd maar niet meer zo extreem.

Het is duidelijk dat de Helmstraat ooit is 'rechtgetrokken'. Het witte huisje in het midden (op de hoek met de Kroonstraat, zie ook hier) staat er nog. Het zou naar verluidt het oudste gebouw van Borgerhout zijn. Het hoekhuis rechts - met het trapgeveltje en de pissijnen aan de zijkant - bestaat niet meer. Het zou wel eens café In Den Bastiaen kunnen zijn. Of heette het toen Café David?

Foto's uit de collectie van Yves Lemmens.

Heil

De lente komt eraan, het wordt weer geloofwaardig om mensen op straat te tonen, tijd dus om nog een blik jubeltochten open te trekken. We keren daarvoor opnieuw terug naar 1911 en de Turnhoutsebaan. Hier zien we een allegorie met Griekse inslag.

De Godin op de voorgrond draagt het wapenschild van Borgerhout, de Engel links achteraan valt even uit haar rol en groet enkele familieleden in het publiek. Banbliksems vanop het hoogste schavot zijn haar deel.

Uit de collectie van Hendrik Roelandt

Een kwetsbaar bedrijf

Deze foto vond ik op de website van de Gazet van Antwerpen. Het toont de binnenkant van het districtshuis van Borgerhout. Het bijbehorende artikel gaat over schilderijen in het voormalig gemeentehuis die ze daar blijkbaar in bruikleen hadden van het Museum van Schone Kunsten.

Het museum heeft de kunstwerken weggehaald omdat ze in onderkomen toestand aan de muren hingen (of er gewoon tegenaan stonden, één schilderij schijnt gewoon verdwenen te zijn. Raadselachtige rekensom van de krant: "Resultaat: vijf van de twaalf werken mogen blijven hangen, zeven moeten terug en een is spoorloos verdwenen."). Het artikel vindt u hier. Tot zover het trieste deel van dit verhaal.

Nu komt de grap. Wie met zijn muis even op de foto op de site van de krant blijft hangen (even opklikken op de foto hierboven kan ook, dan verschijnt het eveneens) ziet de naam die ze bij de GvA aan de foto hebben gegeven: "Wie een kwetsbaar bedrijf als dit kan leiden kan elke andere onderneming aan".

Een treffende omschrijving. Dat zijn we niet gewend van de Frut.

Leliënborg

"Leliënborg- Het omwaterd hofje van dien naam, 134 roeden groot en in de Kerkendijkstraat gelegen, werd in 1720 door de erfgenamen van het sterfhuis Jan Paulus de Cano verkocht aan Frans de Cano, die het in 1740 mits 1.600 gulden, afstond aan Jan van Lancker, koopman. Jufvrouw Anna Isabella Josepha Borrekens, begijn te Antwerpen, werd er eigenares van in 1752, mits 1.800 gulden, en vermaakte het in 1794 aan haren broeder Mattheus Jozef, mits 5.000 gulden. Na lange jaren aan de familie Verhoeven te hebben toebehoord, kwam het aan de familie de Liagre, die het thans nog bezit. Sedert ettelijke jaren is het door een aantal werkmansfamiliën bewoond."

Aldus J.B. Stockmans in zijn geschiedenis van Deurne en Borgerhout (3 delen, 1895-1900). Met dank aan Jef Neefs, foto: collectie Hendrik Roelandt. De huidige Kerkendijk is volgens mij een verkorte versie van de vroegere Kerkendijkstraat. Op de kaart van 1820 zien we de Leliënborg rechtsonder.

Reuze(n)jaar

Van september 2011 tot en met september 2012 is het feest in Borgerhout. Reden: in 2011 is het 175 jaar geleden dat Borgerhout een zelfstandige gemeente werd, en in 2012 is het 300 jaar geleden dat de Reuzenstoet voor de eerste keer uitging.

Achter de schermen zouden de eerste voorbereidingen al aan de gang zijn, maar leuke voorstellen van bewoners zijn ook welkom. Bijvoorbeeld: één jaar gratis bier voor alle Borgerhoutenaars. Dit soort leuke ideeën en andere voorstellen kunt u mailen naar district.borgerhout@stad.antwerpen.be.

Op de foto: de vier Borgerhoutse Reuzen.